فان حزب الله هم الغالبون
با شدت گرفتن روند پیگیری پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت و تلاش تبلیغاتی دشمن در راستای ضعف توان دفاعی کشور لازم دیدم با عدول از روند همیشگی وبلاگ مختصری در راستای توان دفاعی جمهوری اسلامی ایران برایتان بنویسم
هرچند معتقدم به این شعار که:
" جنگ جنگ تا رفع فتنه در عالم"
و از یاد نبریم که در مکتب عاشورا تسلیم وسازش جایگاهی ندارد وهرکس به جز این فکر کند باید در مسلمانی خود شک نماید.
والسلام علی من اتبع الهدی
هادی مشگان
موشک سطح به هوای سام ۷
پس از جنگ جهانی دوم و با ورود به عرصه ی هواپیماهای سریع جت ساقط کردن و مقابله با نیروی هوایی مهاجم همواره یکی از دغدغه های ارتش ها و خصوصا نیروهای زمینی بوده است.در این بین طراحی و ساخت انواع مسلسل های صد هوایی تا حدودی پاسخگوی این نیاز شده ولی قطعا هیچ مسلسل ضد هوایی را نمیتوان از نقطه نظر عملکرد با موشک های ردیاب مقایسه کرد.
بدرستی نمیشود مشخص کرد که اولین بار کدام کشور دست به طراحی و ساخت موشکهای سطح یه هوایی زد که قابلیت شلیک به صورت انفرادی را دارا باشند.بسیاری بر این باورند که موشک سطح یه هوای سام 7 روسی مانند رقیب خود چشم قرمز که در میان نیروهای عضو پیمان ناتو جا خوش کرده بود توانست به موشک انفرادی سطح به هوای اصلی نیروهای عضو پیمان ورشو و دیگر هم پیمانان شوروی تبدیل شود.استرلا یک موشک انداز سبک و قابل حمل انفرادی بود که میتوانست توسط یک نفر شلیک شود.این سلاح حتی واحد های کوچک پیاده نظام را قادر میسازد تا با هلیکوپتر ها و هواپیماهای ملخ دار و حتی جت های کند درگیر شود.مدل SA-7a یا (gk32m strela2) در سال 1968 وارد خدمت شد ولی طولی نکشید که با مدل جدیدتر یعنی SA-7b تعویض شد.
مدل دوم که در تیراژ کثیری تولید شد دارای خرج قویتری بود که سرعت و شتاب و همچنین برد موشک را افزایش داده بود.مدل SA-7a دارای بردی معادل 6/3 و ارتفاع عملیاتی معادل 20 تا 1500 متر بود.سرعت راکت آن نیز معادل 4/1 ماخ بود.در مدل SA-7b برد عملیاتی سلاح به 2/4 کیلومتر افزایش پیدا کرده بود همچنین ارتفاع عملیاتی ان به 2300 متر رسیده بود.سرعت مدل بهینه سازی شده نیز از 4/1 ماخ در مدل اولیه به 75/1 ماخ افزایش پیدا کرده بود.هر دو مدل SA-7a و SA-7b مجهز به سیستم ردیابی مادون سرخ هستند و معمولا بر روی موتور هواپیما یا هلیکوپتر که از خود اشعه ی مادون سرخ متثاعد میکنند قفل کرده و ان را انقدر دنبال میکند تا به ان برخورد کرده و هدف را منهدم سازد.این سیستم هرگز جای خود را به سایر سیستمهای ردیابی رادیویی که از ظریب اطمینان بالاتری برخوردارند نداد.موشک انداز استرلا خالی از اشکال نبوده چنانچه دریاب مادون قرمز ان علی رغم داشتن فیلتری مخصوص که برای جذب پارازیتها و امواج مادون قرمز اضافی در نظر گرفته شده بود چندان دقیق عمل نمیکرد و گاها منابع حرارتی دیگر را با اگزوز هواپیما اشتباه گرفته و به تعقیب ان میپرداخته به طوری که در زمان جنگ ایران و عراق هم چندین بار به جای قفل کردن روی هواپیمای عراقی روی اشپزخانه های صحرایی ایران قفل کرد و باعث به شهادت رسیدن تعدادی از نیروهای ایرانی شد.
در هر حال موشک انداز سام 7 حد اقل برای فراری دادن هواپیماهای بمب افکن و جنگنده از ارتفاع پایین و راندن انان به ارتفاع بالاتر موفق بود.نا گفته نماند که در ارتفاعات بالاتر سیستم های پیشرفته تر ضد هوایی ترتیب هواپیماهای دشمن را میدادند.موشک انداز سام 7 بیشتر در درگیری با هلیکوپتر ها و هواپیماهای ملخ دار موفق بوده که با سرعت کمتری پرواز میکردند.
موفقیت های بدست امده در میادین جنگ:
در جنگ ویتنام تعداد زیادی از هواپیما ها و هلیکوپتر های امریکایی هدف موشک های سام 7 قرار گرفته و ساقط شدند.
نیروی هوایی کشور پرتغال یکی از قربانیان کاربرد موشک های سام 7 توسط شورشیان افریقا بوده.شورشیان کشور موزامبیک توانستند تعداد زیادی از هواپیماهای ملخ دار ضد شورش امریکایی تی-6 که در اختیار نیروی هوایی پرتغال بود را نابود کنند.
گسترده ترین طیف کاربرد موشک های سام 7 را میتوان جنگ رمضان میان اعراب و اسراییل دانست.تعداد زیادی از هواپیماهای بمب افکن اسراییل توسط این موشک ها ساقط شدند.
گفته میشود که اعراب بیش از 4000 فروند از این موشکها را بسوی هواپیماهای اسراییلی شلیک کرده ند که در این میان تنها 17 فروند از هواپیماهای اسراییلی ساقط و 30 فروند دیگر بشدت اسیب دیدند.این امر یکی دیگر از نقاط ضعف موشکهای سام 7 را نمایان میکند که همانا نداشتن یک کلاهک جنگی نوثر است.البته همان طور که گفته شد مزیت اصلی این موشک راندن هواپیما به ارتفاع بالاتر و دور کردن انها از اهداف زمینی است.مصریها از این تاکتیک جنگی به خوبی استفاده کردند و پس از فراری دادن هواپیماهای اسراییلی به ارتفاعات بالاتر انها را با مسلسلهای صد هوایی FLAK و موشک های ضد هوایی روسی هدف قرار داده و منهدم میکردند.
موشک استرلا شالوده دفاع ضد هوایی انفرادی ارتش سرخ شوروی و ارتشهای عضو پیمان ورشو را تشکیل داده بود.جواز ساخت این موشک به بسیاری از کشور های هم پیمان شوروی صادر شده است.بسیاری از گروههای چریکی و تروریستی مثل طالبان و القاعده و ببرهای تامیل را میتوان در لیست مشتریان این سلاح جا داد.متاسفانه هواپیماهای مسافری در مقابله با این موشک ها بسیار اسیب پذیرند و هدف قرار گرفتن یکی از این هواپیماها در یک فرودگاه غیر نظامی بوسیله این موشکها میتواند به یک فاجعه انسانی تبدیل شود.
موشک های سام 7 با قابلیت حمل اسان قیمت کم و تاثیر گداری قابل قبول یکی از بهترین موشک های سطح یه هوای انفرادی میباشند.با استفاده از این سلاح میتوان یک واحد کوچک پیاده نظلم را به یک واحد ضد هوایی ضربتی نه چندان فوق العاده ولی موثر تبدیل کرد.
در اخر خاطر نشان میکنم که موشک میثاق کپی موشک استرلا است و ایران به تازگی تولید ان را شروع کرده است.
موشك زمين به هواي شهاب ثاقب (HQ-7 / FM-80)
اين سيستم دفاعي اصولا براي انهدام هواپيما در ارتفاع پايين طراحي شده و وسيله دفاعي خوبي ميباشد. در كل يك موشك مناسب و قدرتمند مخصوصا براي نيروي دريايي ميباشد. طراحي و ساخت اين موشك مربوط به دهه 1980 و 1990 ميلادي است و نوع پيشرفته تر آن FM-90 ميباشد كه در سال 1998 با موفقيت آزمايش شد. اين موشك ميتواند در هر موقعيت و در هر شرايط آب و هوايي اهداف خود را منهدم كند و رقيب سرسختي براي سيستمهاي Chaparrel آمريكا - Rapier انگليس - Roland آلمان و فرانسه ميباشد. ايران از روي نسخه FM-80 موشك پيشرفته شهاب ثاقب را طراحي و توليد كرد كه از آن قويتر و بهتر ميباشد و دقت آن 96 ٪ ميباشد.
مشخصات موشك FM-80 عبارتند از :
كشور سازنده : جمهوري خلق چين
نوع ماموريت : انهدام هواپيما در ارتفاع پايين
طول : 3 متر قطر : 15 سانتيمتر
وزن : 85 كيلوگرم
حداقل و حداكثر برد مفيد : 8-12 كيلومتر
حداكثر ارتفاع اثر : 5.5 كيلومتر
سرعت : 2.3 ماخ
وزن كلاهك : 14 كيلوگرم
نوع سيستم هدايتي : Radar, IR & optical
منبع sinodefence.com
سیستم اس ۲۰۰
بی شک مخوفترین بخش موشکهای زمین به هوای ایران را موشکهای سام- 5 یا همان اس-200 تشکیل میدهند. این موشک با سرعت و دقتی رعب آور به سوی اهداف خود پرواز کرده و با دقت 100% آنها را از بین میبرد بی آنکه بتوانند کوچکترین عکس العملی از خود نشان دهند (حتی سریعترین جنگنده آمریکا یعنی اف- 15 توان فرار از چنگ این موشک را ندارد). طراحی و ساخت این موشک به دهه 1960 مربوط میشود (سام- 5 نوع پیشرفته تر سام- 2 میباشد) که بعد از گذشت 4 دهه هنوز هم جزو خطرناکترین سلاحهای جهان میباشد. در ابتدا سام- 5 یک پدافند ضد بالستیک بود که بعدا برای رهگیری هواپیماهای پرسرعت نیز از آن استفاده شد. برد این موشک در مدلهای پیشرفته 300 کیلومتر میباشد ولی نوع فروخته شده به ایران دارای بردی 200 کیلومتری است که باز هم فوق العاده هست! میتوان براحتی تجسم کرد که چگونه یک فروند اف- 15 (مدل ئی) آمریکا از فاصله 100 کیلومتری رهگیری شده و پس از مدت زمانی اندک خلبانش سوار بر هواپیما به لقاء ا... خواهد پیوست!
مشخصات این موشک عبارتند از :
کشور سازنده : شوروی سابق
نوع ماموریت : انهدام تمام هواپیماها در تمام ارتفاعات + انهدام موشکهای بالستیک
طول : 10.72 متر قطر : 85 سانتیمتر
حداکثر برد : 300 کیلومتر
حداقل برد : 17 الی 60 کیلومتر
حداکثر ارتفاع اثر : 41 کیلومتر
سرعت : 4 ماخ
نوع كلاهك : متعارف در مدلهاي دفاع هوايي و هسته اي در نوع ضد بالستيك
وزن کلاهک : 215 کیلوگرم
زمان لازم براي شارژ مجدد لانچر : 50 دقيقه
نوع سیستم هدایتی :
Each missile battalion has one 320 km range P-35M BARLOCK-B E/F-band target search and acquisition radar with an integral D-band IFF system, one 270 km range SQUARE PAIR H-band missile guidance radar, and six trainable semi-fixed single rail launchers
رادارهای مورد استفاده در سامانه اس ۲۰۰ در زیر شرح داده شده است
|
SQUAT EYE |
P-15M(2) |
|
Function |
|
|
Range |
128 km |
|
Frequency |
C-band |
|
Associated weapon system |
SA-3/5 |
|
Recognition
|
Power 380kw |
|
TALL KING |
P-14 |
|
Function |
EW |
|
Range |
605 km |
|
Frequency |
A Band |
|
Associated weapon system |
SA-5 |
|
Recognition
|
Scan 2-6rpm |
|
SIDE NET |
PRV-11 |
|
Function |
Height |
|
Range |
28 km |
|
Frequency |
E-band |
|
Associated weapon system |
SA-2/3/5 |
|
Recognition
|
|
BACK NET |
|
|
Function |
EW/GCI |
|
Range |
300 km |
|
Frequency |
E-band |
|
Associated weapon system |
SA-5 |
|
Recognition
|
3-6 rpm Scan |
|
BAR LOCK |
P-35/37 |
|
Function |
EW |
|
Range |
200 km |
|
Frequency |
E/F-bands |
|
Associated weapon system |
SA-5 |
|
Comments |
|
|
Recognition
|
موشک زمین به هوای MIM-23 موسوم به HAWK
ستون فقرات پدافند موشکی ضدهوائی ایران را سیستمهای پیشرفته HAWK تشکیل می دهند که تقریبا قادر به رهگیری و انهدام هر نوع هواپیمائی (از جمله جنگنده های پیشرفته آمریکائی) می باشد. طراحی و ساخت این موشک در دهه ۱۹۵۰ میلادی آغاز شد و در سال ۱۹۶۲ آزمایش شد و بعدا به تولید انبوه رسید و چندین بار در آن تغییراتی ایجاد شد تا آنجا که در سالهای کنونی تبدیل به یک سیستم ضد موشکی شده است. این سیستم در جنگ ۱۹۶۷ میان اعراب و اسرائیل و در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به خوبی عمل کرد و تعداد زیادی هواپیمای عراقی توسط این موشک سرنگون شد. ایران دارای تعداد زیادی موشک هاوک است که با چنین پدافندی در کنار توپهای قدرتمند ضدهوائی تقریبا هر نوع هواپیمای مهاجم محکوم به نابودی هست.
لازم به ذکر است که این موشکها در ردیف موشکهای برد متوسط ضدهوائی قرار داشته و در صورت ارتقا و نصب سیستمهای پیشرفته قابلیت رهگیری و انهدام موشکهای كروز و بالستیک را نیز دارد.
مشخصات این موشک عبارتند از :
كشور سازنده : ايالات متحده آمريكا
نوع ماموریت : انهدام انواع هواپیما در ارتفاع متوسط + انهدام موشكهاي كروز
طول : ۳.۸۱m قطر : ۳۸.۴cm
وزن : 635kg
حداكثر برد : ۲۴ الی ۴۰ کیلومتر
حداكثر ارتفاع اثر : ۹.۱۴km
سرعت : ۲۶۵۰ کیلومتر در ساعت
نوع سیستم هدایتی : Radar directed semi-active homing
نوع سیستم هدایتی درون موشک : Semi-active homing
وزن کلاهک : ۱۳۶.۲ کیلوگرم
بازه زمانی شلیک : ۳ ثانیه
حسگرها : High power continuous wave radar (HIPIR)
Continuous wave acquisition radar (CWAR)
Pulse Acquisition Radar (PAR) and passive optical scan
قیمت هر موشک : ۲۵۰۰۰۰ دلار
هزینه ایجاد یک سایت موشکی هاوک با توجه به منابع اطلاعاتي آمريكا( هزینه موشکها در نظر گرفته نشده است) : ۴۵۰۰۰۰۰۰ دلار
منبع
wrc.navair-rdte.navy.mil
اطلاعات تکمیلی در بار ه هاوک
هاوگ محصولي از شركت ريتون آمريكا است كه در سال 1952 طي قرادادي از طريق نيروي زميني ايالات متحده سفارش داده شد. در سال 1954 شركت نورث روپ گرومن هم وارد معركه شده و نسبت به ارتقاء سيستم كنترل آتش و همكاري با ريتون اعلام آمادگي كرد و در 1957 اولين تست عملياتي هاوگ به انجام رسيد. براي بدست آوردن بالاترين ضريب كارايي تست هاي متعددي در اين فاصله تا سال 1959 صورت گرفته كه نتيجه همه آنها حاكي از كارايي مثبت اين سيستم داشت و سرانجام در سال 1960 عملاً وارد صحنه نظامي گرديد. از آن زمان تاكنون هاوگ در نبرد هاي مختلفي در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته و قدرت آتشباري خوبي را از خود نشان داده است.
هاوگ در واقع مجموعه اي پيچيده از تجهيزات الكترونيكي شامل ( يك رادار ، يك لانچر موشك ، شيلتر كنترل و سيستم تغذيه ) مي باشد كه با قرار گيري در يك آرايش منظم مي تواند در مواقع لزوم مورد استفاده قرار بگيرد.
هاوگ يك سكوي پدافندي زمين به هوا است. اين سيستم از انعطاف پذيري بالايي برخوردار بوده و اين امكان را دارد در موقعيت ها و شرايط گوناگون وظايف عملياتي خود را بخوبي ايفا نمايد.
برد سلاح هاوگ 40 كيلو متر مي باشد و مي توان از آن در سطح وسيعي از نيرو هاي زميني ، دريايي و هوايي استفاده نمود.
در سيستم راداري هاوگ سامانه قفل شونده نيمه فعال قرار دارد. در اين روش موشك با توجه به فرمان هاي راداري بروي هدف قفل كرده و بصورت Semi-Active عمل مي نمايد ، از اينرو پدافند خوبي را در مقابل اهداف بلند و متوسط پرواز برقرار مي سازد.
سامانه دفاعي هاوگ بطور معمول مي تواند از 4 سيستم راداري استفاده نمايد ، كه مهمترين و متداول ترين نوع از اين تجهيزات شامل PARيا رادار جمع آوري پالسي و CWAR يا رادار جمع آوري سيگنال هاي موج پيوسته مي شود.
چنانچه اين رادار ها به هر دليل دچار اختلال يا حمله الكترونيكي ECM شوند اين احتمال وجود دارد تا اطلاعات بدست آمده از قبيل مسافت و فاصله دقيق هدف از بين برود . به همين منظور از يك رادار مسافت ياب مستقل نيز مي توان استفاده نمود. از رادار تشعشعي با توان بالا يا HPI زماني استفاده مي شود كه هدف در كل مسير شناسايي شده از اينرو رهگيري و كنترل مي شود.
هاوگ طي مراحل مختلفي بهينه سازي شده و اين ارتقاء در ساختار الكترونيكي موشك بيشتر بچشم مي خورد. موشك هاوگ مجهز به يك پردازشگر ديتاي تمام اتوماتيك ديجيتالي يا DADP همراه با يك واحد هماهنگ كننده مركزي يا CICاست. با استفاده از اين تجهيزات ارزيابي دقيقي روي تهديدات صورت گرفته و تركيب موشك در مقابل اقدامات فريبنده الكترونيكي كمتر تحت تاثير قرار مي گيرد.
بهسازي ديگر بروي سيستم رادار پالسي و تشعشعي آن بود كه به يك پكيج كامل ناوبري مجهز گرديد. همينطور سيستم يكپارچه كامپيوتري آن قابليت هاي متعددي يافته و در برابر حملات بالستيكي كوتاه برد توان بيشتري يافت.
در همين حال يك رادار سه بعدي MPQ-64 به مجموعه آشكارسازهاي آن افزوده شد و كلاهك موشك تقويت شده است.
سيستم راداري هاوگ بروي باند X عمل كرده و علاوه بر موارد گفته شده انواع ديگري نظير AN/MPQ-B4، ANTPS-59 و TPS-59 را شامل مي شود. از اينرو هاوگ در برابر اهداف پرنده نظير انواع هواپيما ها و بالگرد ها ، موشك هاي كروز و حتي هواپيماهاي بدون سرنشين مي تواند به مقابله بپردازد.
موشك زمين به هواي سام-6 موسوم به گينفول
موشك سام-6 را مي توان رقيب روسي هاوك دانست كه يك سر و گردن از آن قويتر است. پروژه ساخت اين موشك در دهه 1950 آغاز شد. اولين تست آن در سال 1961 انجام گرفت كه مشكلاتي از جمله نقص موتور آن آزمايش را ناموفق كرد. ولي سرانجام پس از رفع نواقص در سال 1966 با موفقيت آزمايش شده و سپس به توليد انبوه رسيد. در سال 1977 هم نوع ارتقا يافته اين موشك با موفقيت آزمايش شد كه تواناييهاي بيشتري نسبت به نوع قبلي دارا بود. در ضمن نوع مخصوص نيروي دريايي اين موشك با كد سام-ان-3 شناخته مي شود. به هر حال اين موشك هم اكنون نيز جزو خطرناكترين سيستمهاي پدافند ضد هوايي محسوب مي شود كه در صورت استفاده صحيح دقت آن تقريبا 100٪ است. لازم به ذكر است كه در جنگ 1973 بين اعراب و اسراييل ، مصر با استفاده تقريبا حرفه اي از اين موشك 64 فروند جنگنده اسراييل را تنها با شليك 95 موشك سرنگون ساخت!
مشخصات اين سام-6 عبارتند از :
كشور سازنده : شوروي سابق
نوع ماموريت : انهدام انواع هواپيما در ارتفاع متوسط + انهدام موشكهاي كروز
طول : 5.8 متر قطر : 33.5 سانتيمتر
وزن : 599 كيلو گرم
حداكثر برد : 24 الي 28 كيلومتر
حداكثر ارتفاع اثر : 12 الي 14 كيلومتر
سرعت : 2.8 ماخ
وزن كلاهك : 59 كيلوگرم
بازه زماني شليك : 20 ثانيه
نوع سيستم هدايتي : semi-active radar homing
(on recently upgraded complexes TV/optical seeker introduced)
For protection aganst anti-radar missiles seeker of SAM can lock on target mid-air, after launch
منبع www.aeronautics.ru
این موشک در حال حاضر در خدمت ارتش ایران میباشد
راکت ضد موشک تور ام ۱ [مطالبی در باره موشکها و بمبها]
اين موشکها می توانند تا 48 هدف را در ارتفاع شش هزار متری رديابی کنند و دو هدف را در آن واحد مورد حمله قرار دهند.
TOR سيستم موشکی زمين به هوای سوخت جامد؛ با قابليت درگيری با انواع هواپيما ، هليکوپتر، موشک های کروز و بمب های هدايتی در ارتفاع های متوسط ، پايين و بسيار پايين است که آخرين نسل موشک های SAM می باشد که روسيه اقدام به فروش آنها نموده است.
مشخصات سکوی پرتاب TOR :
تعداد خدمه : 3 نفر
ارتفاع دستگاه : 5.1 متر
طول دستگاه : 7.5 متر
عرض دستگاه : 3.3 متر
حداکثر سرعت : 65 کيلومتر در ساعت
حداکثر وزن : 35000 کيلو گرم
نوع موتور : V-12 diesel
.
شاسی سکوی پرتاب موشک Tor-M1 يا همان 9K331 TELAR شاسی جديدی نيست مدل 2S6/9M111 "Tunguska" که بر اساس نامگذاری ناتو SA-19 "Grisom ناميده می شود؛ دقيقا ً از همين شاسی استفاده می کند.
موشک :
موشک مورد استفاده : 9M330
شماره ثبت شده : 9K330
وزن موشک : 165 کيلوگرم
طول موشک : 3.5 متر
نوع سر جنگی : Frag-HE
جرم سر جنگی استاندارد : 15 کيلوگرم
حداکثر سرعت : 3060 کيلومتر بر ساعت
حداکثر ارتفاع درگيری : 6000 متر
حداقل ارتفاع درگيری : 10 متر
سيستم هدايت توسط فرمان راديويی و انفجار توسط فيوز مجاورتی انجام می پذيرد.
خودروهای تشکيل دهنده اين سيستم :
• 9A330 TELAR با هشت محفظه موشک برای Tor
• 9A331 TELAR با هشت محفظه موشک برای Tor-M
• 9A331M TELAR با هشت محفظه موشک برای Tor-M1
• 9T244 خودروی پر کردن مجدد با هشت موشک
• 9T245 خودروی ناقل با 28 موشک
• 9V887 خودروی تعمير نگهداری
• 9S737 خودروی پست فرماندهی (Rangir)
رادار ها :
1. "Dog Ear"رادار مراقبتی آرايه-فازی ِ پالس داپلر ؛ باند E/F با حداکثر برد 25 کيلومتر که قابليت رديابی بيش از 48 هدف را داراست.
2. "Scrum Half" رادار درگيری ؛ باند G/H و بعداً باند K که يک رادار آرايه–فازی است . با برد 20 کيلومتر که هدايت دو موشک را بر عهده می گيرد.
3. يک سيستم ردگيری نوری مکمل رادار اصلی برای شرايط بد محيطی خواهد شد (ECM environment).
با امکانات راداری بيان شده در بالا قابليت شليک چندين موشک برای حالت تعدد هدف ها امری مسلم است؛ که با استفاده از سيستم هدايت تک کاناله که از الگوريتم های منحصر به فرد استفاده می کند حتی قادر به در گيری با هدف های زمينی مانند خودرو يا کاميون نيز خواهد بود.
ناگفته نماند که نمونه دريايی اين سيستم از رادارهای ذيل بهره می برد :
*3R95 "Cross Swords" رادار مراقبتی باند G با حداکثر برد 45 کيلومتر
*3R95 "Cross Swords" رادار درگيری باند K با حداکثر 15 کيلومتر
و ديگر اينکه :
يک آنتن کوچک برای ارتباط برقرار کردن با موشک بعد از پرتاب و همچنين قبل از درگير شدن با "رادار درگيری" در نظر گرفته شده است.
رادار مراقبتی می تواند در موقعيت حرکت به منظور کاهش ارتفاع بصورت افقی تا شود:
يک واحد قدرت کمکی (APU (auxiliary power unit)) برای مواقعی که موتور اصلی خاموش است در نظر گرفته شده است. تا بوسيله آن رادار و سيستم موشکی فعال بمانند و عمليات خود را ادامه دهند ، که اين به خودی خود ميزان دوره آمادگی را افزايش می دهد ( حالت آماده باش RED ALERT MODE)
کنترل کامپيوتری اين سيستم جهشی بزرگ برای تکنولوژی روس است.
عملکرد خودکار دستگاه بصورت يکپارچه -از رديابی هدفها تا تشخيص خطرناک ترين هدف و نهايتاً شليک به سمت آنها- نيازی به اپراتور انسانی ندارد گرچه می توان برخی قسمت ها را در صورت تمايل بصورت دستی (Manual ) انجام داد.
اين سيستم موشکی چه در حال سکون و چه در حال حرکت قادر به شليک موشک با پوشش 360 درجه محيط اطراف خود است البته شايان ذکر است که زمان واکنش برای حالت ثابت 3 تا 4 ثانيه است در حالی که در حالت تحرک به 10 ثانيه هم می رسد.
موشک به صورت عمودی از کپسول پرتاب خود به بيرون پرت ميشود تا ارتفاع 18-20 متر و قبل از روشن شدن موتورش توسط سيستم کنترل واکنشی که در نوک موشک جاسازی شده به سمت هدف می چرخد؛ اين هدف می بايست سرعتی کمتر از 2520 کيلومتر بر ساعت داشته باشد. موشک ها در دو سری 4 تايی جاسازی می شوند .
احتمال انحدام اين سری موشک زمين به هوا از قرار زير می باشد:
* 0.92 تا 0.95 در درگيری با هواپيما
* 0.80 تا 0.96 در مقابل هليکوپتر
* 0.60 تا 0.90 در درگيری با موشک های کروز
* 0.70 تا 0.90 مهمات کنترل شونده (LGBs, glide bombs و غيره )
* 0.90 در برابر UAVs
و در نهايت اينکه اين سيستم برای شرايط NBC يا (nuclear, biological and chemical) آمادگی لازم را دارد.
اين سيستم که توسط کارخانجات "Concern "Antey
ساخته شده است تا به حال سود آوری بسياری برای اقتصاد روسيه به همراه داشته است
این هم فیلمی از چگونگی کار کرد تور ام ۱
http://www.aviation.ru/www.rusarm.ru/video/9K331_Tor-M1.wmv
اين سيستم موشکی که توسط ناتو (SA-15 "Gauntlet") ناميده می شود يک سيستم کاملاً خودکار به حساب می آيد. اين سيستم موشکی به مدت کوتاهی بعد از9K33 Romb ارائه شد که شباهتهايی را هم با اين مدل دارا می باشد.
اين سيستم در کل طول شبانه روز و در هر شرايط آب و هوايی همچنين در شرايط ايجاد پارازيت های راديويی قادر به انجام ماموريت خود می باشد.
از قابليت های مهم می توان به موارد زير اشاره کرد :
انواع Tor:
1. 9K330 "Tor" با موشک9M330 و حداقل برد 2 کيلومتر ( معرفی شده در 1986 )
2. 9K331 "Tor-M" با موشک9M331 و حداقل برد 1.5 کيلومتر ( معرفی شده در 1991 ) که دقت موشک بسيار بهبود يافته بود و قابليت درگيری با 2 هدف بصورت همزمان ممکن شد.
3. 9K331M "Tor-M1", "Tor-M1T"" با موشک9M331 و حداقل برد 1.5 کيلومتر
4. 9K332 "Tor-M2", "Tor-MTA", "Tor-MTB", "Tor-MTS" با موشک 9M331 و رادار مراقبتی جديد و حداقل برد : 1 کيلومتر
ادامه توانایی دفاعی ایران در ادامه مطلب: