هواپيما شفق [هواپيما نظامی]
![]()
هواپیمای جنگی شفق . طراحی و ساخت ایران
این پست را فقط برای این می نویسم که شروعی باشد بر نوشته هایم در زمینه هوافضا و صنعت هوانوردی که بعد از این هر وقت امکانش فراهم باشد در این زمینه هم چیزی خواهم نوشت . و بیشتر هم بر روی صنایع داخلی تکیه خواهم کرد . هر گامی که در این زمینه مهم در ایران برداشته می شود مرا بی نهایت خوشحال میکند . چرا که صنعت هوافضا جزء علوم و فنون پیشرفته جهان به حساب می آید و فعالیت ایران در این صنعت و کارهای خوبی که در چند سال گذشته در وزارت دفاع کشورمان صورت گرفته موجب دلگرمی و افتخار ما ایرانیان به حساب می آید . بی شک ایران با گامهای خوبی که در این صنعت برداشته سرآمد کشورهای منطقه است . به ویژه با طراحی و ساخت هوایمای جنگی "شفق " توانایی بالای خود را را به نمایش گذاشته و کارشناسان نظامی را شگفت زده کرد . در مورد هواپیمای جنگی شفق که توجه جهان هوانوردی را به خود معطوف ساخت و سایتها و مجله های مشهور صنعت هوانوردی در مورد آن دست به گمانه زنی پرداختند و آن را ستوده و نشانه ایی از پیشرفت صنایع هوایی ایران دانستند . طراحی و ساخت این جنگنده ابتدا قرار بود با همکاری روسیه انجام شود اما با توجه به فشارها و تهدیدهای آمریکا روسیه خودرا از این برنامه کنار کشید و طرحان و کارشناسان ایرانی ( به ویژه دانشگاه صنعتی شریف و مالک اشتر ) برای رو کم کنی هم که شده با همت و تلاش خودشان کار طراحی را انجام داده و به مرحله ساخت اولین نمونه رسیدند . در واقع همان گونه که سایت اینترنتی روسین دیفنس نوشته بود : ایران با طراحی و ساخت این جنگنده و نمایش آن همه را شگفت زده کرد . با ساخت این جنگنده صنایع هوایی ایران به پشرفت قابل ملاحظه ایی دست یافته است
این سایت اینترنتی همچنین در مورد این هواپیما می نویسد : شفق از موتور روسی RD-33 کلیموف استفاده میکند و از کابین پیشرفته ایی مجهز به سامانه های نمایشگر رنگی نوع k-36D ساخت روسیه استفاده می برد . این نمایشگرها را می توان قابل مقایسه با نمایشگرهای چند کاره و رنگی مورد استفاده در هواپیمای جنگی F-22 آمریکا دانست . این سایت شفق را با طرح هواپیمای MiG I-2000 روسیه قابل مقایسه دانسته . از ویژگیهای شفق میتوان به طراحی ویژه و آیرودینایک تحسین برانگیز آن اشاره کرد . از شکل و شمایل هواپیما و همچنین ورودیهای هوای موتور آشکار است که طراحان تلاش بسیاری به خرج داده اند تا بازتابش راداری هواپیما را به کمترین حد ممکن برسانند تا امکان کشف و رهگیری آن دشوارتر باشد . در واقع می توان شفق را اولین هواپیمای جنگی استیلت ایرانی به حساب آورد . نوع سازه به کار رفته به شکل مناسبی اجازه حمل انواع بمب و موشکهای هوابه هوا و هوابه زمین و همچنین انواع بمب با هدایت لیزری را به این هواپیمای توانمند میدهد . احتمالا طراحان با آینده نگری امکان استفاده از موشکهای هدایت شونده روسی را مد نظر داشته اند . ( هنوز از نوع رادار مورد استفاده و ویژگیهای آن اطلاعی ندارم ) . ایران گفتگوهایی را برای تولید موتور پیشرفته روسی به نام RD-33 انجام داده است و گویا گفتگوهایی نیز در زمینه تولید تحت امتیاز نمایشگرهای چند منظوره ساخت روسیه در جریان است . به هر روی " شفق " گام بلند و تحسین برانگیزی در صنایع هوایی ایران به حساب می آید و طراحی و ساخت آن موجب افتخار و سربلندی ایرانیان است
هواپيما اف ۱۴ تامکت
|
جنگنده اف-14 تامکت هواپیمایی دو موتوره، بال متغیر و دو سرنشینه می باشد که به منظور حمله و نابودی جنگنده های دشمن به صورت بیست و چهار ساعته و در هر وضعیت جوی و اقلیمی طراحی گشته است. اف-14 قادر است به طور همزمان بیست و چهار هدف را به وسیله سیستم های راداری پیشرفته خود شناسایی کرده و به وسیله موشک فوق پیشرفته فونیکس - که بر روی هیچ جنگنده دیگری قابل نصب نمی باشد - شش فروند از آنان را نابود نماید. همچنین تسلیحات اف-14 شامل موشک های دیگری از جمله موشکهای هوا به هوای ساید ویندر AIM-9L، موشک اسپارو AIM-7 و موشک پیشرفته برد متوسط آمرام AMRAMM AIM-120 و ترکیبی از راکتها و بمب های دیگر نیز می شود.
همانطوری که بیان شد، اف14 جنگنده ای دارای دو خدمه و دو سکان عمودی و همچنین بالهای متغیر می باشد. موتورهای اف-14 به طور موازی هم و در یک ساختار مرکزی شکل گرفته اند. ترمز های بال پروانه ای اف-14 در بین دو سکان عمودی و در سطوح بالا و پایین بدنه واقع شده اند.
بالهای این جنگنده به منظور جمع شدن اتوماتیک در هنگام پرواز برنامه ریزی شده اند (البته همراه با یک کنترل دستی برای تغییر اندازه زاویه بالها در مواقع غیر پرواز). دو سکان عمودی، متمایل بر روی سطح بالایی موتور و منحرف به سمت خارج سوار شده اند. دامنه عادی جمع شدن بالها از 20 درجه تا 68 درجه و برای جاگیری کمتر روی عرشه ناوهای هواپیما بر تا 70 درجه می باشد. نا گفته نماند سرعت جمع شدن بالها 7/5 درجه بر ثانیه است.
اف-14
برای کنترل غلتش کمتر از 57 درجه اف-14، از بالچه هایی در نقطه ابتدایی بالها و نزدیک ورودی موتور ها استفاده می نمایند که به صورت جداگانه عمل می نمایند. اگز از جلو به اف-14 نظری بیفکنیم، دو مدخل ورودی هوای بزرگ را مشاهده می نماییم که اندکی به سمت خارج متمایل شده اند. این اندک تمایل به منظور تقلیل مقاومت بین هوای موتور و لایه های کرانه ای موتور صورت گرفته است. گازهای اگزوز موتور ها از میان فلپ های مکانیکی متغیر، که در دور های مختلف موتور به اندازه معین و به طور منظم باز و بسته می شوند، خارج شده و فشار نیروی تولیدی موتور را ایجاد می نماید.
اخیراً با استناد بر مطالعاتی که بر روی گازهای خروجی موتور های اف-14 انجام شد، نیروی دریایی محدودیت هایی را برای پرواز آن در ارتفاعات کم و سرعت های بالا در چنین فواصلی قرار داد و کاربرد سیستم پس سوز برای اف-14 های مدل D و B در هر ارتفاعی به جز موارد بحرانی و موقعیت های خطرناک نظامی و جنگی ممنوع گردید.
اف-14 گرومن، اصلاً برای جایگزینی هواپیمای اف-4 فانتوم طراحی گردید. اولین اف-14 مدل A در اوسط دهه 1970 معرفی شد. اف-14 مدل +A، مدل ارتقا یافته اف-14 A، با موتور های جدید جنرال الکتریک F-110، که هم اکنون هم در تمام ناوگان های دریایی آمریکا معمول است، بیش از یک حریف معمولی برای هواپیماهای هم سطح به شمار می آید.
سیستم پالس دوپلر AWG-9 یک رادار چند حالته است که قادر به شناسایی بیست و چهار هدف به طور همزمان و شلیک مستقیم به شش عدد از آنان می باشد. البته این سیستم که در دهه 1960 طراحی شده است، یکی از قدیمی ترین سیستم های رادار هوا به هوا می- باشد که هنوز هم بسیار پرقدرت می نماید و با استفاده از نرم افزار های کنترلی جدید توانایی های آن برای تبدیل به یک سیستم برای قرن بیست و یکم افزایش می یابد.
کاکپیت اف-14 دارای یک سیستم هد آپ دیسپلی (HUD-Head Up Display) کیسر (AN/AVG-12(Kaiser و دستگاه نمایش موقعیت افقی و عمودی هواپیما می باشد. همچنین یک دستگاه دوربین راداری نورث راپ AN/AXX برای شناسایی هدف های ماورای دید بصری (BVR) در دوردست به کار می رود. در اف-14 یک سیستم تلوزیونی وضوح بالای مداربسته با قابلیت پخش انتخابی در هر یک از کاکپیت ها (FOV) نیز تعبیه شده است . این سیستم مدار بسته می تواند با نصب در کاکپیت عملیات را به وسیله سیستم تلوزیونی کاکپیت ها ضبط نماید. البته یک سیتم جدید تر نیز در حال نصب بر روی هرسه مدل اف-14 (A+,B,D) می باشد. تجهیزات الکترونیکی اف-14 نیز شامل رادار هشدار دهنده و کنترل AN/ALR-45، رادار هشدار گیرنده AN/ARL-50، سیستم پرتاب فلر (گوی های آتشینی که باعث گمراه شدن موشک های حرارتی می- شوند) AN/ALE-29/39 (این سیستم در بین دو سکان عمودی در پشت بدنه هواپیما قرار گرفته است) و سیستم سردرگم کننده رادار های دشمن Sanders AN/ALQ-200 Deception Jamming Pod می شود.
اف-14
تامکت قابلیت حمل یک توپ 20 میلیمتری داخلی گتلینگ را که در سمت چپ بدنه واقع گشته است، دارا می باشد. این جنگنده می تواند انواع موشک های فونیکس، سایدویندر، اسپارو و موشک میان برد پیشرفته AIM-120 را حمل نماید. بیش شش موشک فونیکس در چهار مقر زیر بدنه و بین موتور ها و دو مقر در قسمت ثابت بالها، دو سایدویندر در مقر های ثابت بالها و بالای موشک فونیکس می تواند حمل شود.
اف-14 تامکت اولین پروازش را در 20 دسامبر 1970 و اولین پرواز عملیاتی اش را در سال 1973 انجام داد. قبل از انقلاب سال 1979، 79 فروند اف-14 به ایران تحویل شد. البته تعدادی از جنگنده های ارزشمند در جنگ میان ایران و عراق از بین رفتند تعداد باقیمانده نیز به دلیل فقدان وسایل یدکی قابل به پرواز نبوده و زمینگیر هستند. در حال حاضر نیروی دریایی آمریکا 699 فروند از این پرنده ارزشمند را (در تاریخ نگارش این متن) در خدمت خود دارد.
معرفی مدل های گوناگون اف-14 تامکت:
*
F-14 A اولین نمونه گونه اف-14 می باشد. این مدل به وسیله دو موتور TF30-P414A تجهیز شده است. تعداد شصت فروند از اف-14 های مدل ای در حال تجهیز به سیستم اقدام متقابل هشدار و کنترل AN/ALR-67، سیستم لانتیرن LANTIRN و سیستم نمایش اطلاعات تاکتیکی قابل برنامه ریزی می باشند. همچنین
در تمام سری ها اف-14 سیستم اتوماتیک کنترل پرواز (AFCS) در حال جایگزینی با سیستم کنترل پرواز دیجیتال (DFCS) می باشند. در اواخر دهه 1970، حوزه دفاع هوایی آمریکا مشکلات اساسی موتورهای اف-14 با موتور TF30 و هواپیماهای اف-16 و اف-15 با موتور های F-100 را ارزیابی و ازمایش نمود. آین حوزه به طور بسیار جدی به تحلیل مشکلات موتورهای اف-14 پرداخت. سرانجام، تصمیم بر آن شد که به جای ارتقا دادن و بهبود بخشیدن موتور های عیب دار فعلی، بهتر است موتور های کاملاً جدیدی جایگزین این نوع موتور ها شوند، به طوری که موتور های جدیدی که در مدلهای پایانی اف-14 تعبیه شد، کاملاً تکافوی نیاز های آن را می کرد. همچنین موتورهای اف-14 مدل A نیز در حال بهبود بخشی هستند؛ چه بسا که اگر از ابتدا موتور های جانشین خوبی برای موتور های فعلی این مدل موجود بودند، این موتور ها موتور هایی نبود که نیروی دریایی حاضر به به کار گرفتن آن ها بر روی اف-14 باشد. در اواسط دهه 90 تنها تغییری که در اف-14 داده شد عبارت بود از معرفی یک سیستم کنترل کنترل پرواز دیجیتال که خلبان را از انجام مانور های خطرناک یا نا ایمن باز داشته ، بار مسئولیت و وظیفه را بر روی خلبان تقلیل داده و باعث می شود که خلبان نسبت به موقعیتی که در آن است، اقدام به بهترین عمل نماید.سرمایه گذاری برای پیاده کردن این سیستم از سال 1996 شروع شد (حدود 80 میلیون دلار).همچنین سیستم تاکتیکی شناسایی هوابرد (TARPS) با سیتم دیجیتال آن جایگزین شده و سیستم پرتاب فلر بول به عنوان جزئی از برنامه کامل کننده اضافه خواهد گشت. البته اعمال این تغییرات، باعث تغییر نقش هوایی اصلی اف-14 A نخواهد شد.
*
اف-14 مدل B را می توان هم یک اف-14 A بازسازی شده بنامیم، هم یک جنگنده جدید به تمام معنا، که هر یک از این مدل با موتورهای پرقدرت F-110-GE-400، که با موتور TF30-P414 اف-14 های قدیمی جایگزین شده اند، مجهز شده است. |
|
اف ۱۴ های نیروی هوایی ایران
زمانی که کارائی فوق العاده هواپیمای پیشرفته اف-14 در نیروی دریایی آمریکا به خوبی به اثبات رسید، کشور ایران نیز برای جلوگیری و پایان دادن به تهدید های اتحاد جماهیر شوروی، تعداد نسبتاً زیادی اف-14 را برای نیروی هوایی خود در آن زمان (IIAF, Imperial Iranian Air Force) خریداری کرد. در اولین سال های دهه 1970، قسمت عمده ای از هواپیماهای نیروی هوایی ایران مانند هواپیماهای اف-4 فانتوم، اف-5 نورث روپ و بالاخره لاکهید پی سی-3 اوریون سفارش داده و تحویل گردید، گرچه هیچ یک از این هواپیماها، توانایی مقابله با هواپیمای موفق میگ 25 که سریعترین جنگنده عملیاتی جهان است، نداشتند. این میگ های 25، مدتی بود که بر فراز آسمان ایران به دلخواه پرواز های شناسایی انجام می دادند و گشت زنی می کردند مزاحمت های بسیاری را به وجود آورده و در حقیقت آن ها حریم هوایی ایران را نقض کرده بودند.
این حقیقت هنگامی بر آمریکاییان ثابت گردید که ریچارد نیکسون در طی سفرش به ایران خود این هواپیماها را مشاهده کرده و شاه ایران نیز در آن زمان درخواستی را مبنی بر خرید هواپیماهایی با برتری بالاتر نسبت به میگ های 25 اظهار نمود. در نتیجه، آمریکا ابتدا پیشنهاد هواپیمای بسیار موفق اف-15 را به ایران داده و سپس پیشنهاد خرید هواپیماهای اف-14 را به ایران کرد، که حکومت آن وقت ایران هواپیمای اف-14 را پسندیده و تقاضای خرید آن را تسلیم آمریکا کرد. اولین سفارش برای خرید اف-14 ها در حدود 30 فروند بود که در ژانویه 1974 امضا گردید، که بعد ها به تعداد 80 فروند افزایش داده شد. اولین سری این هواپیما ها در ژانویه 1976 به ایران فرستاده شد که این هواپیما ها با موتور بهبود یافته جدیدی که بعد ها در گونه های دیگر استاندارد گردید، تجهیز شده بودند. در می 1977، 12 فروند اف-14 دیگر نیز به ایران تحویل شد، که یکی از آنها نیز به عنوان آزمایش برای نابود کردن یک هدف مصنوعی در ارتفاع 50,000 پایی به کار رفته شد که موفقیت آمیز نیز بود، و همین آزمایش نیز میگ های 25 شوروی را متقاعد ساخت که در صورت ادامه پرواز های خود بر فراز ایران، توسط یکی از همین اف-14 ها نابود خواهند شد، در نتیجه میگ های 25 دیگر هرگز بر فراز ایران پرواز شناسایی انجام ندادند. تحویل اف-14 ها تا سال 1978 و هنگامی که هفتاد و نهمین اف-14 تحویل داده شد، ادامه یافت.
همچنین 714 موشک فوق پیشرفته دور برد هوا به هوای فینیکس AIM-54 نیز سفارش داده شد که تنها 284 عدد آنها به دلیل انقلاب سال 1979 به ایران تحویل داده شد. پس از برکناری شاه از حکومت و انقلاب شکوهمند اسلامی، دولت جدید ساخت موشک های دیگر فینیکس را لغو کرد. در همین دهه، پرزیدنت کارتر تحویل هر گونه جنگ افزار را به ایران تحریم کرد که این تحریم تا به امروز نیز ادامه دارد. بدون یاری سازندگان غربی اف-14، ایران به زودی با مشکل کمبود قطعات یدکی و نگهداری مواجه شد که در همان موقع تلاش برای خود ساختی این قطعات آغاز گردید.
علاوه بر تاثیر تحریم ایران، شایعاتی اذعان کردند که همه 77 اف-14 باقیمانده (دو اف-14 در هنگام پرواز های آزمایشی از بین رفتند) فاقد کارائی بوده به صورتی که دیگر نمی توانند موشک های فینیکس را شلیک کنند. البته این که چه کسی این خرابی ها را به بار آورده یا اف-14 ها را دچار مشکل ساخته، جای بحث ندارد، اما حتی برخی منابع در آن زمان اظهار کردند که انقلابیون اسلامی در زمان انقلاب به تلافی بر سر حکومت باعث صدمه دیدن اف-14 ها شدند، اما چنین شایعاتی به اطمینان صحت ندارد و ...
![]()
صرف نظر از تمام مشکلات، در سپتامبر 1980، ایران در برابر تهاجم ناجوانمردانه کشور بعثی عراق قرار گرفت. به علت ضعف قوای هوایی هر دو کشور، نبرد هوایی نقش بسیار کوتاه و مختصری را در جنگ بین ایران و عراق ایفا کرد. اولین نبرد ها به وسیله خلبانان ایرانی که بهتر تجهیز شده و بهتر آموزش دیده بودند، صورت گرفت، اما تحریم دراز مدت از سوی آمریکا و کشورهای وابسته و شایعه پراکنی های مختلف به کاستن قدرت نیروی هوایی ملی در برابر عراق ادامه داد. در همین اثنا بود که عراق هواپیماهای میراژ اف-1 خود را که با موشک های جادویی ماترا R-550 تجهیز شده بودند، تحویل گرفت و به افزایش توانایی های نیروی هوایی کشورش قدرت بسیار بخشید. اما در مقابل، به دلیل تحریم قطعات یدکی، تنها تعداد معدودی از اف-14 های ایرانی (10 تا 20 فروند) قابل پرواز بودند که عمدتاً نیز به دور از نبرد و جنگ نگهداری می شدند. این تعداد اف-14 نیز به پایگاهی برای تشخیص هواپیماهای دشمن از فواصل دور تبدیل شده بودند، به این دلیل که از رادارهای بسیار قدرتمندی برخوردار بودند و هیچ یک از آن ها برای جنگ تن به تن یا داگ فایت یا نبرد نزدیک هوایی به کار نمی رفتند. برای ایفای چنین نقشی، اف-14 ها اغلب به وسیله هواپیماهای F-4E و F-5E برای انجام ماموریت اسکورت می شدند. حداقل تعدادی اف-14 در نبرد هوایی از بین رفتند، اما اظهارات دو طرف در این مورد بسیار متفاوت می باشد. ایران ادعا دارد که 11 فروند اف-14 در نبرد ایران و عراق از بین رفتند:
1- 21 نوامبر 1982: یک اف-14 ایرانی به وسیله یک میراژ اف-1 سرنگون شد.
2- مارس 1983: اف-14 دیگری به وسیله یک میگ 21 سرنگون شد.
3- 11 سپتامبر 1983: سرنگونی دو فروند اف-14 در حال شناسایی هواپیمای عراقی
4- 4 اکتبر 1983: یک اف-14 ایرانی در یک نبرد داگ فایت ساقط شد.
5- 21 نوامبر 1983: یک اف-14 در نبردی مفقود شد.
6- 24 فوریه 1984: مفقود شدن یک فروند اف-14.
7- 1 جولای 1984: مفقود شدن یک فروند اف-14.
8- 11 آگوست 1984: سه فروند اف-14 ساقط گردیده و سقوط کردند.
در همین حال، ایران ادعا می کند که به ازای سقوط هر اف-14 ایرانی، حدود 35 تا 45 هواپیمای ساقط گردیده وجود دارد. همچنین ایران سقوط بالای 12 فروند اف-14 دیگر را نیز پذیرفته است، اما در عین حال نیز اظهار داشته که تمام این سقوط ها از واماندگی موتورها در نبرد های نزدیک نشأت می گیرد نه از شلیک موشک های عراقی. آمریکا ادعا می کند که تعداد اف-14 های عملیاتی ایران از 15 تا 20 فروند فراتر نمی رود، و حتی گاهی این رقم تا 10 فروند نیز پیش رفته است، و این ادعا را به این وسیله اثبات می کند که برای قابل پرواز ساختن اف-14 های ایرانی، تعداد زیادی از آنها اوراق گشته و قطعات آنان به عنوان قطعات یدکی برای دیگر جنگنده ها به کار رفته است. اما کشور ایران اذعان دارد که تعداد بسیار بیشتری قابل پرواز و عملیات هستند، که البته در حقیقت ایران حدود 25 فروند اف-14 را در یک زمان در 11 فوریه 1985 بر فراز تهران به پرواز در آورد اما این تعداد در حقیقت تنها قابل پرواز بودند و نه قابل عملیات و نبرد. اما علی رغم تحریم های فراوان علیه ایران، ایران خود قادر به ساخت قطعات یدکی برای هواپیماهای اف-14، اف-4 فانتوم و اف-5 هایش بوده که خود جای بسی تقدیر دارد. البته شایعاتی هم مبنی بر قاچاق غیر قانونی قطعات یدکی اف-14 از آمریکا به ایران وجود دارد که البته چندان قابل اعتماد نیست. در حالی که ایران برای در خدمت نگهداشتن تعداد اندکی از هواپیماهای غربی اش تلاش می کند، وضعیت موشک های فینیکس هنوز هم در هاله ای از ابهام قرار دارد. بسیاری از منابع متفق القول اند که هیچ یک از این موشک های گران قیمت در طول جنگ ایران-عراق به کار گرفته نشدند، اما منابع دیگری نیز اعلام داشته اند که حدود 25 فروند هواپیمای عراقی توسط موشک های فینیکس سرنگون شده اند. با تمام این اوصاف، اف-14 های ایرانی هنوز هم قادر به شلیک موشک هایی چون سایدوایندر و اسپارو که ترتیب آنها 2 سایدوایندر و 4 اسپارو می باشد هستند. ایران هم اکنون در حال ساخت گونه های جدید از موشک های اسپارو با توانایی های بیشتر نیز می باشد.
نظریه دیگری که وجود دارد این است که یک فروند اف-14 یا تعداد بیشتری برای پشتیبانی فنی به روسیه نیز تحویل داده شده اند. افرادی اعتقاد دارند که دسترسی روس ها به موشک های فینیکس ایرانی به هیئت طراحی ویمپل اجازه داده است تا موشک های R-33/AA-9 دوربرد را با استفاده از تکنولوژی موشک فینیکس بسازند، اما رییس هیئت طراحی مشخص ساخت که نه او و نه تیم و گروه او هیچ گاه چنین دسترسی به موشک های فینیکس نداشته اند. به هر حال عقیده بر این است که نیروهای روس مختار به عمل گری، نگهداری و ارتقای اف-14 های ایرانی شده اند. این هواپیماها در حال تجهیز به رادارها، موتورها و حتی کاناپی های روسی هستند که قابلیت پرواز را به آنها به خوبی می دهد. همچنین مطبوعات ایران اظهار داشتند که اف-14 های ایرانی در حال مجهز شدن به قطعاتی برای ایفای نقش بمب افکن های سنگین وزن هستند، که ممکن است به موشک های هوا به زمین و ضد کشتی نیز مجهز شوند. در حال حاضر به نظر می رسد در حقیقت 50 فروند اف-14 ایرانی در خدمت باشند، اما تنها حدود 30 فروند از آنها قادر به پرواز می باشند.
هواپيما اف ۵ تايگر
پس از تكميل مطالعات زياد كه كارخانجات نورث روپ (North Rope)در راه تشكيل يك هواپيماي بر جسته هوائي (رهگير)بعمل آورد موفق شد در 30 جولاي 1959 زحمات خود را به ثمر رسانده و جنگنده ي پر قدرت جديدي بنام ان-156-اف(N-156-F)به جهان پرنده هاي آتشين عرضه كند كه بعدا نام آن به اف-5-آ تغيير نمود اين جنگنده ها بنام مستعار فريدوم فايتر(Freedom Fighter)بمعناي جنگنده ي آزادي معروف شد و شايد بهتر بود اسم آنرا جنگنده ي آزادي به سبك آمريكايي ميگذاشتند
در 25 آوريل 1962 نيروي هوايي آمريكا اعلام كرد كه اف-5-آ را در برنامه ي جديد تسليحات نظامي قرار داده و بالاخره در ژانويه ي 1963 هواپيماي اف-5-آ در نيروي هوائي آمريكا به پرواز در آمد و بعد از آن اولين كشور كه اف-5-آ تحويل گرفت ايران بود كه در سال 1343 (1965) نيروي هوايي خود را با جت ما فوق صوت اف-5 مجهز نمود و بعد از آن عربستان سعودي،كشورهاي آفريقاي جنوبي و تركيه نيز اف-5-آ دريافت نمود
بعد از مدتي كمپاني نورث روپ تصميم به تكميل اف-5-آ گرفت و اف-5-ئي يا تايگر-2 (Tiger-2) را توليد نمود كه در سال 1970 به عنوان شكاري بين المللي انتخاب و سفارش توليد 325 فروند اف-5-ئي به نورث روپ داده شد كه براي كشورهاي تايلند-تايوان-ويتنام جنوبي و كره جنوبي بود.پرواز آزمايشي اف-5-ئي براي اولين بار در سال 1972 انجام شد و اولين توليد كلي آن از سال 1973 شروع گرديد.براي دسترسي به اطلا عات جامعتر درمورد اف-5 به اينجا مراجعه كنيد
اف-۵-ئي و مقايسه آن با اف-۵ آ:
بعد از مطالعه زياد روي اصول آيروديناميكي و امكاناتپرواز هواپيماهاي ديگر و تجاربي كه از اف-۵-آ بدستآمده بود نورث روپ تصميم به انجاماصلاحاتي روي اف-۵-آ
گرفت كه اولين آنها اضافه كردن رادار روي آنبود.و بعد از آن استفاده از فلاپهاي مانور كننده در دو طرف لبه ي حمله و عقب بال هواپيما است. اين فلاپها سبب ميشود كه هواپيما در زاويه ي حمله ي معين نسبت به نمونه ي قبلي دچار پساي كمتري گردد و تعادل خود را از دست ندهد و (برا)ي بيشتر بدست آورد بدون آنكه در كنترل هواپيما خللي وارد شود و در نتيجه استفاده از آنها اف-5-ئي ميتواند در15000 پا 10.3 درجه در ثانيه بگردد و در صورتي كه اف-5-آ و هواپيما عاي مشابه در ثانيه 8.9 درجه ميگردند و ميزان گردش گود را نيز از 15.5 درجه در ثانيه به 17.5 درجه افزايش داده و شعاع گردشهاي پايدار نيز از 4500 به 2800 پا كاهش يافته و به عبارت ديگر 38 درصد كم شده.با اضافه كردن يك رديف كمپرسور به موتور بدون اينكه در شكل يا حجم آن تغيير زيادي داده شود 23 درصد به قدرت موتور آن افزوده شده .
اصلاح موتور باعث گشته كه 15 اينچ به طول هواپيما و 16 اينچ به فاصله ي دو نوك بال اضافه شود.دهانه ي ورود هوا نيز بزرگتر شده تا ورود هواي بيشتر را امكان پذير سازد. با افزايش حجم بدنه بر ظرفيت مخازن سوخت داخلي 570 پوند اضافه شده و همچنين از آسيب پذيري آن در مقابل آتش مسلسل جلوگيري شده. قدرت هر يك از موتورها در سطح دريا 5000 پوند است و در مصرف سوخت نيز كاهش قابل توجهي داده شده و تغيير عمده در موتور همان اضافه شدن يك رديف كمپرسور است
تغييرات فني در موتور باعث شده كه موتور به اصطلاح زودتر جواب بدهد. و يا به عبارت ديگر زودتر دور بردارد.لذا طول باند لازم براي برخاستن از7300 پا به 5300 پا كاهش يافته . با كليه تجهيزات براي رهگيري (دو سايدوينر و دو توپ) طول لازم براي بلند شدن با وزن 16050 پوند 2050 پا است سرعت اوجگيري نيز از 28700 پا در دقيقه به 31600 پا افزايش يافته. اف-5-ئي داراي شعاع عمل زيادتري نسبت به اف-5-آ است. مثلا قادر است 3200 پوند بمب را در مسافت 400 مايلي بريزد و به پايگاه برگردد!!!
اف-5-ئي به دلايل ذير شكاري برگزيده ي جهان است.هواپيماي ما فوق صوت يك نفره ..سبك ..داراي سهولت عملياتي فوق العاده و مشخصات پروازي و امكتنات رزمي برجسته بوده.ارزاني و سهولت نگهداري نيز يكي ديگر از دلايل ميباشد..
اسلحه وتجهيزات:
اف-۵ قادر به حمل بمبهاي ۳۵۰ يا ۵۰۰ ،۷۵۰ و ۱۰۰۰ پوندي و يا بمبهاي ام-كا-۳۶(m-k-36)است و قادر به حمل بمبهاي ناپالم وراكتهاي ۲.۷۵ ميليمتري نيز هست.اف-۵ براي ماموريت رهگيري داراي دو موشكآ-اي.ام.۹(AIM-9) و دو توپ ۲۰ ميليمتري از نوع ام-۲۹(M-29)با هر كدام ۲۸۰ تيراست.
اف-۵-ئي داراي يك رادار كوچك از نوع امرسون(emerson)با برد ۲۰ مايل است و براي بدست آوردن زاويه و مسافت شكاري هاي دشمندر جنگ هاي هوائي به كار ميرود.
اف-۵ همچنين مجهز به سيستم كشف هدف ليزريگرديده. اين سيستم به خلبان امكان ميدهد تا از وجود هواپيماي دشمن در فاصله دورآگاهي پيدا نمايد و خود را براي درگيري آماده سازد و ضمنا اطلاعاتي از هواپيمايدشمن را در اختيار خلبانان ميگذارد كه بوسيله سايت چشمي كه بر روي كلاه نصب ميشود ودر اختيار خلبان قرار ميگيرد. بعضي از مدلهاي متاخر اف-۵ ئي قادر به حمل موشكهايماوريك با سيستم هدايت تلويزيوني نيز هستند.
كشورهاي دارنده اف 5
اف-۵-آ به تعداد ۱۲ فرونددر اتيوپي ،۴۰ فروند يونان كه بعدا با اف-۵ ائي تعويض شد.
۷ فروند ليبي،۱۵ فروند فيليپين ،۴۵فروند كره جنوبي،۷۰ فروند تايوان،۲۵ فروند تايلند ،۱۴۰ فروند تركيه و ضمنا كانادا واسپانيا نيز اف-۵ مونتاژ مي كنند. كانادا ۸۹ فروند براي خود و ۱۵ فروند برايونزوئلا ساخته است. اسپانيا ۳۶ فروند براي خود ساخته است. اف-۵-بي كه مدل ۲ نفره ياف-۵-آ است ۳۲ فروند در نروژ و كانادا نيز ۳۰ فروند براي هلند ساخته است.۳۴ فروندنيز در اسپانيا موجود است و ۲۴ فروند نيز توسط كانادا براي ونزوئلا ساخته شده و ازاف-۵-ئي ۱۱۲فروند در ايالات متحده آمريكا كه ۵ فروند آن در نيروي دريايي خدمتميكنند.
۳۶ فروند برزيل ،۲۵ فروند شيلي،۱۲فروند اتيوپي و ۳ فروند يونان ،۱۵۰ فروند ايران ،اردن و مالزي و كنيا ۱۴فروند،مراكش ۲۴ فروند. عربستان سعودي ۷۰ فروند ...سوئس ۰ ۶فروند و ۴۰ فروند تايلندو تايوان دارا هستند.
اف-۵-آ
اف-۵-تايگر-۲
به نظر طراحان نورث روپ يك هواپيمايرهگير بايد داراي شرايط زير باشد :
اول اينكه در كليه ي سرعتهاي مجازداراي ايستايي و كنترل كامل باشد.
دوم اينكه خلبان از ديد كامل برخوردارباشد
سوم اينكه هواپيما ي رهگير علاوه برموشك بايد داراي توپ نيز باشد.
و نيروي هوايي امريكا نيز در اين مواردبا كارشناسان نورث روپ اتفاق نظر دارند و اف-۵ را يكي از عاليترين جنگنده هاي رهگيربه شمار مياورند
تغييرات بعدي كه روي اف-۵ صورتگرفت:
شركت نورث روپ در سالهاي ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰تصميم گرفت قدرت هواپيماهاي اف-۵ خود را بالا ببرد.تغييرات انجام شده به شرح زيراست:
۱-موتورهاي هواپيما با موتورهاي قويتر جي ۸۵ جنرالداينامكر تعويض شد.
۲-طرح بال جديد و رفع مشكل ايروديناميكي در دهانه ي ورودهوا
۳-نصب دستگاههاي الكترئنيكي مدرن براي جوابگوئي نيازمنديهاي دهه ي ۹۰
در بعضي از اف-۵ ها با تغييراتي در دماغ آنها و نصبدوربينهاي عكاسي آر.اف.۵ قادر به انجام ماموريتهاي اكتشافي نيز شدند
هواپيما اف۴ فانتوم
بعد از برسی هواپیماهای روسی نوبت به معرفی هواپیما های امریکایی می رسه که اطلاعاتی در مورد انها بدم
هواپیما اف ۴ فانتوم
هواپیما اف ۴ در سال ۱۳۴۷ وارد نیروی هوایی ایران شده است این هواپیما در جنگ هشت ساله ایران کمک شایانی به نیروی هوایی ایران کرده است این هواپیما حتی توانسته بسیاری از موشک های شلیک شده به طرف ایران رو در هوا منهدم کند
هواپیمای جت جنگده اف-4 ملقب به فانتوم ساخت شرکت مک دانل داگلاس در دهه 60 میلادی مقارن با سال 1961 میلادی وارد عرصه هواپیماهای جنگنده شده و اولین پرواز آن در سال 1958 بوده و پس از 3 سال وارد عرصه خدمت گشت.
این هواپیما از دو موتورتوربوجت ساخت شرکت جنرال الکتریک برای تولید نیروی تراست خود با قدرتی معادل 8055 کیلوگرم کشش بهره می برد.لازم به ذکر است موتور این جنگنده دارای پس سوز نیز می باشد. حداکثر سرعت این هواپیما برابر 2 ماخ معادل 2500 کیلومتر بر ساعت بوده و بردی معادل 2000 کیلومتر دارد.این جنگنده عملیاتی بال پایین بوده و از 1 سکان عمودی قائم بهره می برد.همچنین ورودی های موتور این هواپیما نیز کاملا ً در طرفین بدنه قرار گرفته
و انتهای بال های آن نیز برای بهبود بعضی خواص آیرودینامیکی مثلاً برای رول(پیچیدن) به صورت شکسته تعبیه شده است.
از ویژگیهای بارز این جنگنده می توان به تغییر پذیری زیاد،سازگاری بیش از حد، اجرای نقش برتری هوایی و انجام عملیات هوا به هوا و هوا به زمین به نحو احسن نام برد.این هواپما اصولاً یک هواپیمای ناو نشین بوده و از این حیث جنگنده اف-14(تامکت) جانشین آن شده است.
مدل آر-اف-4این جنگنده که به مدل شناسایی موسوم است از دیگر مدل های این جنگنده به شما می رود. که حرف آر در این کلمه به مخفف کلمهreconnaissance به معنی شناسایی می باشد.
خروجی موتور این جنگنده عملیاتی زیر بدنه و زیر سکان عمودی آن واقع شده و سکان افقی آن نیز رو به پایین است و این نیز یک ویژگی بارز به شما می رود همچنین از دیگر ویژگی های آن می توان به بقا پذیری و تمام جوی بودن آن آن اشاره کرد به طوری که حتی با یک موتور نیز قابل رسیدن به مقصد است و از این نظر آن را بقاپذیرترین هواپیما نامیده اند.
![]()
کشور های زیادی مانندایران ژاپن اسپانیا استرالیا اسرائیل بریتانیا آلمان و ترکیه ) از این جنگنده به دلیل انبوه تولید آن که معادل 5000 فروند بوده بهره می برند.این جنگنده از نظر تولید نیز مقام اول را به خود اختصاص داده و در واقع بیشترین تولید را در میان سایر جنگنده های عملیاتی داشته است.
این جنگنده دارای کاناپی 2 تکه بوده و بر خلاف جنگنده اف-14 از نظر پرتاب خلبان نیز دچار مشکل نخواهد شد. در حالیکه ظرفیت حمل 2 خدمه را نیز دارد.
اولین جنگنده هایی که برای جنگ ویتنام مورد استفاده قرار گرفتند می توان به اف -86 سابر اشاره کرد که بعد ها جنگنده اف-4(فانتوم) جای آن را گرفت.و سرانجام در سال 1995 میلادی نیز بازنشسته شده و تولید آن متوقف گردید.
هواپيما ميگ ۲۹ فولکروم
![]()
با طراحی و تولید اولین نمونه های هواپیمای اف-15 ایگل، کشور روسیه نیز به فکر ساخت هواپیمایی با مشخصات مشابه و توانایی های چه بسا بالاتر افتاد. در این میان، شرکت میکویان-گورویچ اولین نمونه هواپیمای میگ-29 فولکروم (Fulcrum) را طراحی و ارائه کرد. این هواپیما به راستی یکی از شاهکارهای تاریخ هواپیماسازی کشور روسیه می باشد و از هر جهت برتر است و یکی از هواپیماهایی است که نمونه هایی از آن برای مطالعه و تحقیق بر روی آن به ایالات متحده برده شده است. این هواپیما برای اجرای نقش برتری هوایی طراحی گشته و قابلیت حمل آمیزه ای از موشک های هوا به هوا، هوا به زمین، راکتها، بمب های چند منظوره و خوشه ای و سیستم های مغشوش کننده رادار سیستم ECM نیز هست.
این هواپیمای جنگنده از دو موتور ساخت شرکت سارکیسوف RD-33 برای تولید نیروی تراست خود با قدرتی معادل 8,000 کیلوگرم کشش بهره می برد. حداکثر سرعت این هواپیما برابر 2,442 کیلومتر بر ساعت بوده و بردی معادل 1,500 کیلومتر دارد (برابر تقریباً یک سفر رفت و برگشت از ارومیه به تهران و بالعکس). این جنگنده هواپیمایی بال وسط بوده و همانند هواپیماهای اف-14 و اف-15 از دو سکان عمودی II شکل بهره می برد. همچنین ورودی های موتور این هواپیمانیز کاملاً زیر بال قرار گرفته است در حالی که در هواپیماهای فوق الذکر آمریکایی ورودی ها در قسمت داخلی و جلوی بال ها قرار گرفته است. طراحی خارجی و شکل و شمایل این هواپیما نیز کاملاً شبیه به هواپیمای اف-15 بوده و می توان از این لحاظ آن را یک تقلید نیز به حساب آورد. کشورهای نسبتاً زیادی از این هواپیما بهره می جویند که از مهم ترینشان می توان به ایران، روسیه، آلمان و عراق اشاره کرد. از دیگر ویژگی های این جنگنده این است که این هواپیما قادر به نشست و برخاست از روی ناو هواپیما بر نیز بوده و قادر است وظیفه حفاظت از ناو را نیز به خوبی انجام
میگ ۲۹ نیروی هوایی ایران
![]()
میگ ۲۹ های ایران در پایگاه شکاری شماره یک در تهران و پایگاه شکاری شماره ۲ در تبریز مستقر هستند این هواپیما ها بعد از انقلاب از بهترین خریدهای نیروی هوایی ایران هست تا بتواند در مقابل هواپیما های غربی از جمله اف۱۵واف۱۶ از اسمان ایران در برابر تهاجم آنها جلوگیری کند
تانک ذوالفقار [عمومي]
وقتی در سال 1994 برای اولین بار تصاویر تانک ذوالفقار از تلوزیون ایران پخش شد . گمانه زنی محافل اطلاعاتی غربی و کارشناسان نظامی در مورد توانایی ها و ویژگیهای این تانک آغاز و تا امروز که شاهد تولید نسل سوم تانک ذوالفقار هستیم ادامه دارد .اصولا تمامی اطلاعاتی که می توان از رسانه های گوناگون به دست آورد مبتنی بر حدث و گمان و برداشتهای اطلاعاتی است که از تصاویر و یا فیلمهای گرفته شده بدست آمده . طراحی و ساخت این تانک خود نمایانگر احساس نیاز واحدهای نظامی ایران به سخت افزارهای جنگی قابل اطمینان و بومی است . اندیشه ایی که بر پایایه تجارب زمان جنگ شکل گرفته است . بی شک ایران در ساخت این تانک از تجارب سایر کشورها نیز استفاده کرده است .با این حال هیچ کس و هیچ کارشناس نظامی ارزشهای این تانک را منکر نمی شوند و جالب است بدانید در برخی از سایتهایی که بازدید کرده ام تانک " ذوالفقار " را در رده تانکهای مدرن جهان قرار داده بودند و این خود نمایانگر ارزشهای فنی و نظامی این تانک ایرانی است . ذوالفقار گذشته از شباهتها و همسانیهایی که با برخی تانکهای آمریکایی و روسی دارد طرحی کاملا بومی است که بر پایه فن آوری موجود در ایران به نتیجه رسیده و این خود مهمترین نقطه قوت ذوالفقار به حساب می آید . بومی بودن یک فن آوری دارای ارزشهای فراوانی از جمله داشتن چشم اندازهای پیشرفت و افزایش توان مهندسی در واحدهای فنی است مسئله ایی که می توان آن را به عینه در روند تکامل تدریجی تانک ذوالفقار دید . از اولین نمونه های آن تا جدید ترین مدلهای ارائه شده جای پای نو آوری و ابتکار به خوبی دیده می شود . اگر در اولین نمونه ارائه شده می شد نشانه های تانک M60 آمریکایی را دید اما در نمونه ذوالفقار 3 این همخوانیها کمتر به چشم می آید . اگر در دو مدل قبلی ( ذوالفقار یک و دو ) برجک تانک رگه هایی از T72 روسی را در خود داشت اما در ذوالفقار سه مهندسین ایرانی این یکسانی و همخوانی را به کمترین میزان ممکن کاهش داده اند .
تصویر بلائی متعلق به تانک ذوالفقار یک می باشد . آشکار است که بدنه این تانک و تانک آمریکائی ام 60 شباهت زیادی به یکدیگر دارند . البته درمدلهای بعدی این شباهت وجود ندارد
این تصویر متعلق به تانک ذوالفقار 3 می باشد . این تصویر را با تصویر بالائی مقایسه کنید . به تغییرات اعمال شده در برجک تانک و همچنین به زره بخش جلوئی تانک دقت کنید و آن را با ذوالفقار یک مقایسه نمائید . چه چیزهایی در دو تصویر تغییر کرده است ؟
در اولین نمونه های ذوالفقار میشد احتیاط مهندسین و محافظه کاری کارشناسان ایرانی را به خوبی مشاهده کرد زیرا طراحی آن گرچه زیبا ولی ساده صورت گرفته بود. در مدلهای بعدی رفته رفته این طراحی شکل بهتری به خود میگیرد و به ویژگی تانک های معاصر جهان نزدیکتر می شود . منابع اطلاعاتی غربی بر این باورند که کارشناسان روسی و برخی کشورهای شرق اروپا از جمله لهستان ایران را در تکمیل این تانک یاری داده و فناوری مورد نیاز چنین کاری را فراهم ساخته اند . با توجه به آنکه کشورمان تانک T72S را تحت امتیاز روسیه در ایران تولید کرده ( T72S مدل بهینه شده و یا ارتقاء یافته تانک T72 محسوب می شود ) کارشناسان امور نظامی اعتقاد دارند که ذوالفقار وامدار تسلیحات این تانک از جمله سامانه کنترل آتش و توپ 125mm آن است .
![]()
با توجه به آنکه گفته می شود ذوالفقار از تجهیزات تانک تی 72 استفاده میکند بنابراین تصویر بالایی ( متعلق به تانک تی 72 است ) می بایست تا حدود زیادی بیانگر ساختار کلی تانک ذوالفقار باشد .
گرچه ایران این موضوع را رد و اعلام نموده در آخرین نمونه ذوالفقار این تانک از جنبه های فنی کاملا بهینه شده و دارای سامانه کنترل آتش پیشرفته رایانه ایی و مسافت سنج لیزری مدرن است و فن آوری ساخت آن کاملا بومی شده . با وجود تحریمهای آمریکا احتمالا ایران برخی از فن آوریهای نظامی مورد نیاز خود را از کشورهای شرق اروپا و همچنین کشورهای آمریکای جنوبی بدست آورده است ( ازجمله برزیل ) اولین گمانه زنیها در مورد ذوالفقار مبتی بر این بود که این تانک حاصل مهندسی معکوس تانکهای M60 / 2 و M48 و T72 می باشد . ارزیابیهای بدست آمده از تصاویر نمایانگر این است که بدنه ذوالفقار شباهتهایی به تانک M60 دارد که سالها در نیروی زمینی ارتش ایران مورد استفاده بوده و پیش از انقلاب خریداری شده . همچنین با توجه به شکل و ساختار برجک تانک گمان می رفت که ذوالفقار از تجهیزات تانک های روسی استفاده میکند .در مجموع این تانک را محصول آمیختگی تانکهای آمریکایی و روسی می دانند . ایران از کاربران تانکهای روسی T55 & T54 و T72 است . در کلاس تانکهای آمریکایی ایران انواع مختلفی از مدلهای ام را در اختیار داشته و دارد . به ویژه نیروی زمینی ایران از کاربران قدیمی تانک M60 محسوب می شود. تمامی تانکهای مدل تی روسی از موتور دیزل استفاده می کنند که اگزوز آن بالای بدنه و سمت چپ تانک قرار دارد .و احتمالا ذوالفقار نیز از یک موتور دیزل وی V شکل با توانایی تقریبی 1000 اسب بخار استفاده می برد . این میزان قدرت با توجه به وزن تانک که منابع ایرانی آن را چیزی در حدود 40 تن تخمین می زنند ، سرعتی معدل 70km (کیلومتر بر ساعت ) را به ذوالفقار میدهد . دریچه ورودی تانک بالای برجک و سمت راست بدنه قرار گرفته . برجک تانک دارای زاویه های هندسی مناسبی است که به خاطر نوع طراحی آن برخی از صاحب نظران نظامی را بر آن داشته تا ادعا کنند که تانک ذوالفقار تقلیدی
ساده از تانک M1 ساخت امریکاست !
این تصویر متعلق به تانک ام 1 است . به شما کمک میکند تا در ک بهتری از چگونگی قرار گرفتن پرسنل تانک داشته باشید . تانک ذوالفقار نیز دارای همین ویژگی است ( مانند اغلب تانکها )
همانند سایر تانکها و بنابر عرف موجود راننده تانک ذوالفقار نیز در سمت چپ بدنه قرار میگیرد . راننده تانک می تواند با باز کردن دریچه دید بالای سر خود به سمت راست به هدایت چشمی تانک بپردازد و یا اینکه از پریسکوپ استفاده کند . ( تصویر بلا متعلق به تانک ام یک آمریکاست اما میتوان گفت ذوالفقار نیز از چنین ترکیبی استفاده میکند ) تانک ذوالفقار مجهز به سامانه دید در شب و سامانه تهویه هوا برای خارج کردن گاز ناشی از شلیک توپ است . با توجه به اینکه منابع اطلاعاتی گزارش داده اند که صنایع نظامی ایران کار مقاوم سازی تانکهای نیروی زمینی ارتش را در برابر حمله های میکروبی و شیمیائی آغاز کرده اند احتمالا این تغییرات و بهسازیها شامل حال مدلهای جدید ذوالفقار نیز شده است . توپ 125mm ذوالفقار همانند تانک تی 72 به صورت خودکار مصلح می شود و تانک مجهز به مسافت یاب لیزی است برجک تانک نیز دارای سامانه برقی می باشد .
 
تصاویر بالا سامانه پدافند لیزری نصب شده بر روی تانک ذوالفقار را نشان می دهد . برای پی بردن به ویژگیهای این سامانه به متن مراجعه کنید
در تصاویر منتشر شده از ذوالفقار1 می توان سامانه هشدار دهنده و پدافند لیزری ساخت " موئسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاع ایران " را نیز دید . این سامانه می تواند کاربران خود را از تابش پرتوهای لیزر هدایت کننده ، جنگ افزارهای هدایت شونده ضد تانک آگاه کند . این سامانه می تواند سمت تابش پرتوهای لیزری را با دقت زاویه ای تا 15 درجه تعیین کرده و همچنین توانایی تشخیص پرتوهای مستقیم و یا غیر مستقیم مسافت یابهای لیزری را از نشانه گذارهای لیزری دارد . این سامانه قدرت واکنش پرسنل تانک را در برابر تهدیدها افزایش داده و حتی امکان فعال شدن خودکار و به موقع واحدهای پدافندی را در سمت زاویه تهدید فراهم می سازد . پدافند مورد استفاده این سامانه به صورت انتخابی ، می تواند ترکیبی از پرتاب کننده های نارنجک دودزا باشد . این کار باعث شکستن قفل لیزری پرتابگرهای دشمن می شود . گروه طراحی عنوان کرده اند که پوشش این سامانه هشدار دهنده 360 درجه در افق و 60 درجه در بلندا است و می تواند بر روی تجهیزات دیگری نیز نصب شود
دگرگونیهای ایجاد شده در برجک مدلهای مختلف تانک ذوالفقار را نمایش می دهد . از پائین به بالا ذوالفقار 1و2و3
عمده تغییرهایی که بر روی مدلهای ذوالفقار اعمال شده بیشتر در قسمت برجک تانک بوده است . آنچه که از تصاویر ذوالفقار3 به دست می آید آن است که بدنه ذوالفقار 3 با اسکلت بندی پیشینیان خود تفاوت دارد . بدنه تانک ذوالفقار 1 شباهت زیادی به تانک ام60 آمریکایی داشت و زنجیر چرخهای آن نیز احتمالا مشابه همان تانک بود . امادر ذوالفقار سه بدنه تانک دچار تغییرات زیادی شده ( به ویژه در بخش روبرویی تانک ) این تغییرات شامل افزایش قطر زره بدنه عقبی و همچنین تغییراتی در زره برجک تانک می شود . زره بخش جلویی تانک نیز بر خلاف شباهتهای قبلیش به زره ام 60 این بار بخش بالایی آن با زاویه دید راننده تانک برابر شده و صاف به نظر می آید . احتمالا این تغییرات به چند دلیل صورت پذیرفته است . اولین احتمال آن تزریق فن آوریهای جدید به چرخه صنایع تانک سازی ایران است و دومین عامل آن میتواند افزایش تهدیدها از جانب تسلیحات جدید ضد تانک باشد به این معنی که ذوالفقار برای مقاومت بهتر در برابر این نوع تسلیحات ( که روز به روز هوشمندتر می شوند ) به زره بهتر و زخیمتری ( با آلیاژهای بهتر ) نیاز دارد. به نظر من مدلهای مختلف تانک ذوالفقار نمایانگر نوع سمت گیریهای نظامی ایران در همکاریهای نظامی با دیگر کشورهاست . به نظرم تانکهای ذوالفقار 1و2 با استفاده از فن آوری روسی و بلوک شرق ساخته شده اما ذوالفقار 3 حاصل همکاری نظامی ایران با کشورهای خارج این حوزه است . برخی از منابع اطلاعاتی از همکاری نظامی ایران و برزیل خبر داده بودند و این احتمال که ایران فن آوریهای تازه ایی را از برزیل دریافت کرده باشد زیاد است . باید دانست که برزیل خود دارای فن آوری ساخت تانک است و تاکنون صنایع نظامی آن کشور چند تانک را برای ارتش برزیل طراحی کرده و به مرحله ساخت رسانده اند . به همین خاطر من بر این عقیده هستم که ذوالفقار 3 شباهت هایی به تانک برزیلی اوسریو دارد . برای مقایسه بهتر می توانید بر روی تصویر پائین کلیک کنید .
تصویر بالائی متعلق به تانک برزیلی اوسریو می باشد . من در این تصویر شباهتهای این تانک و تانک وطنی خودمان را مقایسه کرده ام به نقاطی که با فلش مشخص شده توجه نمائید
ایران به جز تانک ذوالفقار تانک سفیر 74 را نیز تولید میکند ( سفیر 74 همان تانک T72S روسی است ) صنایع دفاعی ایران همچنین زره پوشهای تندر1و2 و نفربری به نام براق را نیز به تولید رسانده . این صنایع همچنین بر روی موشکهای ضد زره نیز کار میکند و تا کنون انواع مختلفی از موشکهای هدایت شونده و غیر هدایت شونده را برای ارتش ایران تولید کرده است.( موشک ضد تانک توفان و رعد 1و2 ) به نظر می رسد صنایع دفاعی ایران پس از هجوم آمریکا به عراق و افغانستان روند کار خود را شتاب بخشیده و به احتمال زیاد خط تولید تانک ذوالفقار نیز تقویت شده است . تانک ذوالفقار تانکی مدرن و قابل اعتماد است و ارتش ایران میتواند به ساخت یک تانک ایرانی با استفاده از فن آوری داخلی افتخار کند . اگر شمار کشورهایی را که توانایی تولید تانک را دارند در نظر بگیریم آنوقت اهمیت ساخت تانک " ذوالفقار " را بهتر درک میکنیم . با آرزوی موفقیت هر چه بیشتر برای صنایع دفاعی و با درود به یکایک سربازان ارتش ایران
ذولفقار ۱
![]()
ذوالفقار ۲
![]()
ذوالفقار ۳
![]()
عکسهایی دیگر از توانمندی دفاعی ایران:
|
![]()
شفق جنگنده ایرانی
امار انواع موشکهای کوتاه برد ایران
Name------------Range (km)-------Warhead (kg)
Mushak-90--------90-----------------150
Mushak-120------130--------------------
Mushak-160------160--------------------
Mushak-200------150--------------------
Zelzal-2---------100-125----------------
Shahin-2----------20----------------180
Fatch-110-------168.95-----------------
Iran-700----------700-------------------
موشک ضد تانک تاو
تاو (BGM71) موشکی است ضد تانک که برای انجام عملیات های ضد زره طراحی شده است.تاو را باید به جرات یکی از بهترین موشک های ضد تانک جهان نامید که تا به امروز بیش از 66000 فروند از ان به 44 کشور دنیا از جمله ایران صادر شده است.تاریخچه تاو به اواخر دهه 60 میلادی برمیگردد.زمانی که بیش از نیم میلیون تانک شوروی در کنار مرز های اروپای غربی صف کشیده بودند تا در صورت تبدیل جنگ سرد به جنگ گرم به داخل خاک کشور های عضو ناتو سرازیر شوند.در ان زمان کمپانی ریتیان امریکا دست به طراحی تاو زد.تاو در سال 1973 تحویل ارتش امریکا شد و همچنان نیز در حال تولید میباشد.
![]()
تاو به روش هدایت سیمی هدایت میشود.خود موشک تاو درون محفظه مخصوصی قرار دارد.در هنگام شلیک این موشک بالچه های خود را که شامل چهار عدد در عقب موشک و چهار عدد در جلوی موشک است را باز میکند.دو رشته سیم که از یک طرف به لانچر و از طرف دیگر به موشک متصل است وظیفه ی هدایت موشک را دارند.کاربر موشک که از درون سایت هدف گیری هدف را نشانه رفته است به وسیله همین دو رشته سیم که طولشان به اندازه برد موشک است فرامین اصلاح مسیر را به موشک منتقل میکند.از این لحاظ گهگاه به این سبک هدایت روش هدایت همزمان نیز گفته میشود.
تاو دارای انواع مختلفی است که شامل TOWA/C/D/E میباشد.TOWA یا بیسیک تاو اولین مدل این موشک دارای برد 3000 متر میباشد.در دیگر مدل های تاو از یک سرجنگی 2 مرحله ای که به صورت پشت سرهم منفجر میشود استفاده شده تا بتواند هر زرهی را نابود کند.البته موشک تاو بی عیب نیست.عدم هدایت خودکار و عدم توانایی کافی در شب و اب و هوای بد و نیاز به هدایت مستقیم کاربر از جمله عیب های تاو هستند.شاید همین مشکلات تاو نیروی زمینی امریکا را بر ان داشت تا موشک ضد تانک هلفایر AGM114 را برای هلیکوپتر های اپاچی توسعه دهد.با وجود این تاو به دلیل تعمیر و نگهداری اسان و قیمت کم همچنان موشک محبوبی است و در کشورهای زیادی چون امریکا و ایران و پاکستان و اسراییل و ترکیه و ژاپن و حدود 40 کشور دیگر همچنان خدمت میکند.
![]()
تاو را میتوان از انواع تجهیزات زمینی چون تانک و نفربر و جیپ و حتی از روی زمین شلیک کرد.علاوه بر اینها تاو از هلیکوپتر های زیادی چون کبرا و فنک و MD500 و چند هلیکوپتر دیگر قابل استفاده است.معمولا هر هلیکوپتر میتواند 4 تا 8 موشک تاو را حمل کند.از تاو در درگیری های نظامی بسیاری استفاده شده که مهمترین انها جنگ ایران و عراق و جنگ خلیج فارس 1991 و 2003 میلادی و حمله نظامی امریکا به افغانستان و درگیری های بالکان 1999 است.
![]()
جنگنده آذرخش:
ذَرَخش نام نخستین هواپیمای جنگنده ساخت ایران است. این جنگنده که در ایران طراحی، ساخته و آزمایش شده است در سال ۱۳۷۷ به تولید انبوه رسید. جنگندهٔ آذرخش از دو موتور روسی آردی-۳۳ استفاده میکند این جنگنده بیشتر برای عملیاتهای هوا به زمین طراحی شده ولی در کنارآن توانایی جنگ هوایی را نیز دارد
پیشرانه این هواپیما دو دستگاه موتور RD-33 میباشد که از موتورهای هواپیمای اف-5 بسیار قدرتمندتر بوده امکان پرواز تا سرعتهای ۱٫۵ تا ۱٫۷ ماخ را به این هواپیما میدهد. که البته کمی ویا مقداری کمتر از هواپیمای صاعقه میباشد. رادار این هواپیما از نوع N019-ME که در ایران بهسازی شده تا کارایی آن بر ضد اهداف زمینی افزایش یابد و برد این هواپیما نیز مانند هواپیمای صاعقه در حدود ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر است. این هواپیما یعنی جنگنده آذرخش بیشترو در واقع برای حمله به اهداف زمینی طراحی و ساخته شده است و توانایی جنگ هوایی را نیز دارا میباشد که کاملاً ساخت داخل بوده و برای جایگزینی است.
هواپیمای آذرخش را میتوان یک جنگنده اف-5 دانست که در آن مساحت بال ها تا حدودی افزایش یافته و موتورها و اویونیک آن با نمونه های جدیدتر روسی تعویض گشته است. مشهود ترین تفاوت این هواپیما با جنگنده اف-5، ورودی موتورهای به وضوح بزرگتر آن است که در نتیجه نصب موتور قدرتمند تر و نیاز به ورودی هوای بزرگتر حاصل آمده است.
معرفی برخی از تولیدات صنایع موشکی
1. موشک شهاب 3 : ( برد ؟2500 کیلومتر / درصد خطا 2 در 10000 )
2. موشک فاتح 110 : ( یکی از دقیق ترین موشکهای موجود در داخل کشور با سوخت جامد )
3. موشک توفان : ( یکی از پیشرفته ترین موشکهای ضد زره با عمق نفوذ 760 میلیمتر و برد 3850 متر و دارای سیستم ' ضد جمینگ ' تا دشمن نتواند آن را منحرف سازد و و مجهز به سیستم دید در شب وقابل شلیک از بالگرد های کبرا )
4. موشک تندر : ( طراحی شده جهت مقابله با زره های واکنشگر )
5. راکت صاعقه : ( طراحی شده جهت نابودی نفرات دشمن و دارای 40 میلیمتر طول می باشد و اهمیت آن به جهت برد ، مقدار ترکشها و قدرت انفجاری آن می باشد و پرواز آن در هوا بدون صدا می باشد )
6. موشک صیاد1و2 : ( که جهت نابودی بمب افکنها و هواپیماهای شناسایی دشمن طراحی شده و زمین به هوا می باشد که به تولید انبوه رسیده است )
7. موشک شهاب ثاقب : ( موشک سطح به هوای شهاب ثاقب موشکی کوتاه برد جهت دفاع ضد هوایی در ارتفاع پایین و بسیار پایین است و دارای ردیاب و سیستم هدایت فرماندهی و کنترل بیسیمی است .و دارای سرجنگی 14 کیلوگرمی و دارای ماسوره زمانی « ایر » می باشد که درصد خطای آن 4 درصد می باشد .
8. موشک میثاق1و2 : ( این موشک نمونه مدرنیزه شده استینگر می باشد که از روی شانه پرتاب می شود که دارای سیستم هومینگ غیر عامل مادون قرمز با قابلیت تهاجمی در تمامی جهات است )
9. موشک کروز: ( طراحی شده جهت استفاده در هواپیما و شناور . که بر برروی شناور های ذوالفقار 1400 و ذوالجناح نصب شده و این شناور ها با سرعت 90 کیلومتر حرکت کرده و همزمان اقدام به شلیک این موشک می کنند.
10. موشک دریایی نور : ( ؟ )
و ...
· افق صنایع موشکی
هم اکنون متخصصان داخلی بدنبال آن هستند که دفاع موشکی دوگانه ای را درست کنند که دارای نواخت تیر بالا باشد تا ابری از آتش بر روی دشمن ایجاد کند.
در سطح ملی هم اکنون به دنبال طراحی ماهواره ملی « سپهر » با سیستم رانش ماهواره هستند. هم اکنون ایستگاه گیرنده زمینی سپهر و پردازش تصاویر ماهواره ای با توان تهیه و توزیع انواع تصاویر ماهواره ای ، و هوایی مشغول فعالیت است. ماهواره سپهر 49 كشور را تحت پوشش قرار مي دهد که با آن می توان از فاصله 5 متری تصویر گرفت که در حقيقت اين ماهواره چشم ايران در منطقه است
البته موارد دیگری نیز وجود دارد که فعلا به دلایل امنیتی بدان نمی پردازیم ، اما صنایع موشکی به عنوان صنعتی کاملا پویا و رو به جلو در حال تکمیل پروژه های جدید مناسب با شرایط جدید و فن آوری دشمن در حال اجرا است.
· تحولات دفاعی در بخش زمینی
در بخش زمینی انواع و اقسام مهمات سبک و سنگین در کشور تولید می شود در واقع مهماتی نیست که نیاز داشته باشیم و نتوانیم در داخل تولید کنیم . اور هال کلیه تانکهای غربی و شرقی و تولید انواع تانک و نفربر که نونه بارز آن تانک های « ذوالفقار 1و2و3» که بسیار پیشرفته می باشد و در داخل تولید می شود و دارای زره واکنشگر می باشد.
نفر بر شنی دار آبی – خاکی « براق » نمونه دیگری این تولیدات می باشد که با حفاظ زرهی مناسب و تحرک بسیار خوب و استفاده از پدافند « ش.م.ه » آن را از دیگر نفربر ها متمایز می کند.
تولید انواع و اقسام توپها و توپهای خودکششی ( هویتزر) .
تولید مین کوب « تفتان » که با خرج گود تا 10 کیلوگرم ' تی ان تی ' را پاکسازی میکند و تا عمق 5/2 متر پایین می رود و عرض معبر پاکسازی آن 3 متر می باشد.و دارای سیستم کنترل از راه دور می باشد .
تولید انواع و اقسام خودرو های تاکتیکی دودیفرانسیل و خودروهای تجاری ( زرین خودرو ) .
تولید سلاح ملی انفرادی «خیبر» با طراحی کاملا جدید که خشاب آن در عقب قرار دارد که سلاح را سبک تر می کند و جزو مدرنترین سلاحهای انفرادی می باشد. و ...
· بخش الکترونیک
سیاست کلی وزارت دفاع این است که تمام تجهیزات و ملزومات موجود با الکترونیک آمیخته شود . از این طریق دقت ، سرعت و قابلیت های سلاحها ارتقای کیفی پیدا می کند .
خود کفایی در تولید بیسیمهای رایج نیروهای مسلح و بیسیمهای جهش فرکانسی و سیستمهای اپتیکی و شنود زیر آبی ، تلفنهای زیر آبی و سونار( دستگاهی برای شناسایی سلاحهای زیر آب) نیز از این نوع خود کفایی ها می باشد.
صنعت میکرو الکترونیک و آبتو الکترونیک در صنایع دفاع پایه گذاری شده و در خدمت صنایع هوایی قرار دارد و در صورت نیاز صنایع به میکروچیپس تبدیل می شود.
تولید قطعات مورد نیاز در انواه شاخه های الکترونیک نیز نمونه خوبی از یک پیشرفت بسیار زیاد می باشد.
ساخت سیستم راداری D-M-3b که قادر به رديابي و هدايت موشكهاي مهاجم است.
· پیشرفتهای بخش دریایی
ما در این بخش استراتژی قایق های تند رو را دنبال کرده ایم. شناور های موشک انداز طراحی شده ، باعث تحولی چشمگیر در این بخش شده است . شناور ها اعم از سطحی و زیر سطحی و شناورهای لجستیکی در مدلهای مختلف طراحی و ساخته شده است .
صنایع دریایی ما ترکیبی است یعنی شناور ، سیستمهای الکترونیکی و سلاحهایی مثل تیربار و موشک هرکدام در جای جداگانه ساخته و در یک جا مونتاژ می شود .
زیر دریایی های« السابحات » یک نمونه از این اقدامات است .
تولید قطعات ساختاری ، پنلهای ساندویچی ، انواع لوله های مختلف هیدرولیکی و هواناوهای« یونس 6 » و « یونس 22» طراحی شده است.
قابل توجه است که اولین « لندین گرافت » سنگین برای سازمان بنادر و کشتیرانی در وزارت دفاع ساخته شد.
نکته ای که حائز اهمیت می باشد این است که به دلیل پیشرفتهای قابل توجه و چشمگیر در بخشهای دریایی ، ضربه پذیری دشمن در دریا بسیار بالاست و به همین دلیل احتمال حمله دشمن قبل از تخلیه کامل خلیج فارس و دریای عمان بسیار بعید است ( البته اگر قبلا نقشه طراحی شده دکتر عباسی برای قطع ارتباط خلیج فارس و دریای عمان از طریق تنگه هرمز پیاده نشده باشد ).
· پیشرفت در صنایع هوایی
متخصصان هوایی کشورمان هم اکنون بر روی کلیه هواپیماهای تجاری و نظامی در حال تحقیقات هستند و قادرند تمام این هواپیما ها و بالگرد ها را اور هال و تعمیر اساسی کنند.
چنین توانمندی ای در کل منطقه وجود ندارد حتی توانایی هواپیماهای پهن پیکر ایرباس و بوئینگ وجود دارد. آشیانه فجر وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح بزرگترین سازه فلزی است که تاکنون در کشور و خاورمیانی ساخته شده است و همزمان 8 تا 12 هواپیمای پهن پیکر می تواند در آن قرار گیرد.
قطعه سازی در صنایع هوایی حرف اول را میزند . قبل از انقلاب اسلامی هیچ کاری در این زمینه انجام نشده بود . کارخانه « بل » ایجاد شده بود و تنها در حد چکهای اولیه بر روی بالگرد ها انجام میشد . هم اکنون شرکت «پنها» هم هلیکوپتر های «شباویز» و «2091» و هلیکوپتر های «شاهد» را تولید می کند و هم تعمیرات اساسی سنگین را انجام می دهد .
در طراحی هواپیماهای بدون سرنشین پیشرفته ، صنایع هوایی ایران موفق شده است هواپیماهای «ابابیل» ، «مهاجر1و2و3و4» ، «هدهد» و «صاعقه 1و2» را تولید کند. این هواپیماها با هزینه بسیار پایین و تکنولوژی روز ساخته شده است.
هواپیمای بدون سرنشین مهاجر 1و2و3و4 با کاربرد مراقبت هوایی ، شناسایی ، جنگ الکترونیکی ، رله ی ارتباطی ، دیده بانی ، هدف یابی ، هدایت آتش توپخانه ، کنترل نوار مرزی جهت مبارزه با قاچاقچیان ، کنترل ترافیک شهری و عکسبرداری جهت تهیه نقشه های جغرافیایی است که می توانند سلاحهای کوچک را حمل و پرتاب کنند.
در زمینه هواپیماهای جنگی هواپیمای جت پیشرفته اینتگرال طراحی شده و در زمینه بالگردهای هجومی و ترابری نیز 9 مورد در داخل تولید می شود.
هواپیمای ایران 140 که در نوع خود پیشرفته ترین است در انواع کاربری ساخته میشود.
عکسهایی زیبا از تجهیزات بکار رفته در رزمایش عاشورای ۵:
تصاویر عاشورای 5
میگ 31
میگ-31 نوع ارتقا یافته و جایگزین میگ-25 میباشد که در زمان خود بی رقیب بود و اکنون جای خود را به پسرش داده است. بی شک میگ-31 پرقدرتمندترین رهگیر روسیه و در کل جهان میباشد که توانایی رهگیری همزمان چندین جنگنده مهاجم را دارا میباشد و نیز اولین جنگنده عملیاتی شوروی با توانایی نگاه به پایین و شلیک به پایین میباشد. این جنگنده از راداری بسیار قوی با نام Zaslon بهره میبرد که به فاکس هوند این امکان را میدهد تا همزمان به 4 (در مدلهای اولیه) هدف حمله کند و نیز دیگر جنگنده های دشمن را تحت کنترل داشته باشد! طبق نظر بعضی کارشناسان این رادار قویترین و بهترین رادار جهان میباشد که حتی میتواند استیلت را هم شناسایی کند! از نظر سیستم رانش نیز میگ-31 از دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 بهره میبرد که هر کدام تراستی برابر 93KN تولید مینمایند و با آنها فاکس هوند سرعتی برابر با 3 برابر صوت پیدا میکند! طراحی و شکل ظاهری میگ-31 بسیار شبیه به میگ-25 میباشد و دقیقا مانند آن دارای 2 جایگاه تسلیحات در زیر هر بال و یکی در انتهای بال به اضافه 4 جایگاه در زیر بدنه هواپیما میباشد. در دهه 1990 با توجه به قدرتمندتر شدن جنگنده های غربی روسیه فاکس هوند های خود را ارتقا داد که تواناییهای میگ-31 بسیار بهتر و بیشتر از قبل شد که امروزه این مدل با نام MiG-31BM شناخته میشود. MiG-31BM دارای آیونیکی بسیار قویتر از نسلهای قبلی خود میباشد و میتواند به راحتی با اهداف هوایی یا زمینی درگیر شود. و نیز به واسطه رادار پرقدرت خود میتواند همزمان 24 جنگنده دشمن را شناسایی کرده و با 6 تا از آنها درگیر شود! این رادار جدید همچنین میتواند به نحو احسن اهداف زمینی را نیز شناسایی کند. در ادامه با مشخصات MiG-31A آشنا میشوید :
MiG-31A Specifications :
کشور سازنده : شوروی سابق
هواپیماهای مشابه:: MiG-25 , F-14 , F15
تعداد سرنشین : 2 نفر
ماموریت اصلی : رهگیر تمام آب و هوایی + ایجاد امنیت هوایی
طول : 21.5 متر
طول بال : 14 متر
ارتفاع : 6.6 متر
حداکثر سرعت : 3 ماخ
وزن خالی : 22 تن
وزن استاندارد : 37 تن
حداکثر وزن : 47 تن
نوع و قدرت موتور : دو موتور توربوجت با پس سوز D-30F6 هر کدام با تراست 93 کیلو نیوتن
حداکثر تحمل G : در سرعتهای فراصوت +5 جی
حداکثر برد : 3300 کیلومتر
شعاع عملیاتی : 720 کیلومتر
ارتفاع پرواز : 25 کیلومتر
مدت زمان برای رسیدن به ارتفاع 20 کیلومتری : 8 دقیقه و 54 ثانیه
قابلیت سوختگیری هوایی : ندارد
رادار Zaslon S-800 با برد 200 کیلومتر
نوع تسلیحات : یک قبضه توپ 23 میلی متری GSh-6-23 موشکهای هوا به هوای R-33 , R-40 , R-60 , R-73
MiG-31BM Specifications :
این مدل در بسیاری جهات شبیه مدلهای قبلی است و در اینجا فقط نکات مهم را بیان میکنم.
نوع رادار : Zaslon-M با برد 400 کیلومتر و توانایی شناسای استیلت ، همزمان 24 هدف را شناسای و به 6 تا از آنها حمله می کند و بقیه را نیز تحت نظر دارد (همانند اف-14)
توانایی جنگ الکترونیک : دارای سیستم مدرن ECM و ضد ECM
آیونیک این مدل بسیار پیشرفته تر از مدلهای قبلی است.
نوع تسلیحات :
یک قبضه توپ 23 میلی متری GSh-6-23
موشکهای هوا به هوای R-27 , R-33 , R-37 , R-40 , R-60 , R-73 , R-77
موشکهای هوا به زمین Kh-31P , Kh-58
قیمت میگ-31 بی ام: 40 میلیون دلار
توضیحاتی چند در مورد موشکهای هوا به هوای قابل حمل توسط میگ-31 :
R-27 با برد 130 کیلومتر در نوع راداری و 80 کیلومتر در نوع حرارتی ، حداکثر سرعت هدف : 3600 Km/h
R-33 با برد 160 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3700 Km/h
R-37 با برد 300 الی 370 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : ؟
R-40 با برد 50 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : ؟
R-60 با برد 10 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : ؟
R-73 با برد 40 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 2500 Km/h
R-77 با برد 90 الی 150 کیلومتر ، حداکثر سرعت هدف : 3700 Km/h
چگونگی ظرفیت حمل موشکهای هوا به هوا در MiG-31BM :
A) 8 R-33 & 2 R-60 or R-73
B) 6 R-33 & 2 R-40 & 2 R-60 or R-73
C) 4 R-33 & 4 R-40 & 2 R-60 or R-73
D) 4 R-33 & 4 R-73 & 2 R-40 & 2 R-60 or R-73
گفته میشود ایران در حدود ۲۴ فروند از این نوع جنگنده کم نظیر در اختیار دارد
زیر دریایی اتمی مدل SS KILO متعلق به جمهوری اسلامی ایران:
![]()
زیر دریایی غدیر ساخت جمهوری اسلامی ایران:
هلی کوپترهای ساخت ایران:
موشک فونیکس و F14 ایرانی:
| آزمایش موفقیت آمیز جدیدترین انواع موشک ساحل به دریا و دوش پرتاب: |
| در پنجمین روز از رزمایش بزرگ پیامبر اعظم (ص) آزمایش جدیدترین انواع موشکهای دوش پرتاب و ساحل به دریا با موفقیت انجام شد. |
|
.
این نوع موشک توسط متخصصین داخلی و بدون هیچ گونه الگو گیری یا کمک خارجی صورت گرفته است و در آزمایشهای امروز نیز با موفقیت به اهداف مورد نظر اصابت کرد.
به گزارش "مهر" ، همچنین نوعی موشک ساحل به دریا با عنوان SL10 نیز با موفقیت مورد آزمایش قرار گرفت.
این موشک علاوه بر اینکه می تواند از سکوهای ساحلی پرتاب شود قابلیت استفاده و بکارگیری بر روی شناورها را نیز دارد که این موضوع موجب کارایی دوچندان آن شده است.
| آزمایش موفق سریعترین موشک زیرسطحی جهان در ایران: |
| سریعترین موشک زیر سطحی جهان عصر دیروز در رزمایش بزرگ پیامبر اعظم(ص) در خلیج فارس و دریای عمان با موفقیت آزمایش شد. |
|
دریادار دوم محمد ابراهیم دهقانی سخنگوی این رزمایش در گفت وگو با خبرنگار اعزامی "مهر" به بندر عباس، با بیان این مطلب اظهار داشت: سرعت این موشک که "حوت" نام دارد، 100 متر بر ثانیه است و هیچ ناوی نمی تواند از این موشک فرار کند.
دهقانی افزود: سرعت این نوع موشکها زیر سطحی در دنیا 25 متر در ثانیه است که سرعت این موشک آزمایش شده 4 برابر موشکهای زیر سطحی جهان می باشد.
وی اظهار داشت: در حال حاضر فقط دو کشور در دنیا دارای این نوع موشک هستند.
سخنگوی این رزمایش ادامه داد: ناوهای پرتاب کننده موشک حوت رادارگریز هستند و نمیتوان آنها را شناسایی کرد.
شلیک اژدرهای سنگین ساخت داخل که برای اولین بار در کشور آزمایش می شود و بکارگیری تجهیزات ارتباطی ساخت داخل که قابلیت رفع مسدود شدن را دارد، از دیگر ابداعات به کار رفته در این رزمایش بود که در مراحل قبلی با موفقیت به اجرا درآمد.
|
![]( "موشک ایرانی در عمق مطبوعات جهان")
|
برخی دیگر از تولیدات نظامی ایران:
به این آدرس مراجعه نمایید
صنایع نظامی ایران
وبلاگ هوانوردی
وبلاگ آرمی
ميكنند، صاحبان حرف و مشاغل آزاد و دريافت كنندگان مستمريهاي بازنشستگي، از كارافتادگي و فوت را مشمول قانون تامين اجتماعي بر ميشمرد و همه قوانين داخلي كار و همچنين كنوانسيونهاي بينالمللي، بيمه تأمين اجتماعي نيروي كار، از وظايف كارفرماست و نيز كارفرما موظف به رعايت ساعت كار، پايه حقوق مصوب وزارت كار و امور اجتماعي و ... است، متأسفانه شاهد تخلف دستگاههاي دولتي از قوانين و پايبند نبودن آنان به رعايت وظايف كارفرمايي از سوي اين نهادها هستيم.
سلام من به محرم، محرم گل زهرا